سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی بوم شناختی ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

سرالله گالشی – عضو هیئت علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه علوم کشاورزی و منابع ط
ابراهیم زینلی – عضو هیئت علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه علوم کشاورزی و منابع ط
مجید جعفری مقدم – دانشجوی کارشناسیارشد زراعت و مرتعداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طب
علی رضا محمودی – دانشجوی کارشناسیارشد زراعت و مرتعداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طب

چکیده:

نیتروژن اصلیترین عامل محدودکننده ی تولید محصولات زراعی اسـت ( کـوچکی و سـرمدنیا، ).۱۳۸۴ ایـن عنـصر نقـشی کلیدی در ساختمان بسیاری از ترکیبات موجود در سلولهای گیاهی دارد و امروزه تأثیر مهم آن در تولید غذا شناخته شـده است ( کافی و همکاران، ۱۳۸۴ ؛ زهران، ۱۹۹۹)
۷۸% جو ر ا نیتروژن تشکیل می دهد، اما گیاهان به طور مستقیم قادر به مصرف این منبع سرشـار نیـستند ( کـافی و همکـاران، (.۱۳۸۴ برخی از باکتری ها، اکتنومیستها و جلبک های سبز – آبی میتوانند نیتروژن گازی را به شکلهای قابل جذب ) (NH + 4وNo – 3)به این فرآیند تثبیت بیولوژیکی نیتروژن گویند که ۱۳۸۴ برای گیاهان در آورند ( کوچکی و سرمدنیا،در آن باکتریهِّا، خصوصا باکتری های همزیـست بـا بقـولات نقـش مهمـی در آن دارنـ د . اعـض اء خـانواده ی بقـولات تنهـا گیاهانی هست ند که قادر به همزیستی با باکتری های موسوم به ریزوبیوم ۱ ، تثبیت نیتروژن ۲ به ایـن وسـیله هـستند . ۷۰۰ گونـه از بقولات، یعنی حدود ۲۰% آ نها توانایی تثبیت نیتروژن را دارند . باکتریهای ریزوبیـوم متفاوتنـد و بـرای بقـولات مختلـف بـه شکل اختصاصی عمل می کنند ( کافی و همکاران، ).۱۳۸۴ جدول (۱) گونههای ریزوبیوم و میزبانهای آنها را نشان مـ ی – دهد .