سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش مقابله با سوانح طبیعی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عقیل مرادمندجلالی – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشکده منابع طبیعی ساری
سالار اسماعیل پور پوده – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشکده منابع طبیعی ساری

چکیده:

پوشش جنگلی بعد ازمراتع طبیعی بکرمهم و موثرترین عامل جلوگیری از فرسایش های آبی و خاکی هستند. از بین عوامل مختلف تاثیرگذار در بروز سیل، بیشترین سهم مربوط به عامل پوشش گیاهی از نظر نوع و درصد کاری و وضعیت خاک از نظر نفوذپذیری می توان عنوان نمود. بر اساس امار، تخریب جنگل ها در سی سال اخیر حدود ۲۲۵ میلیون متر مکعب بوده که نه تنها ارزش اقتصادیخسارت زیادی به کشور وارد میشود بلکه خسارت ناشی از جاری شدن سیل و همچنین طوفان، فرسایش خاک و … غیر قابل تصور می باشد. عدم مدیریت در بهره برداری از آب و جنگل، باعث اختلالاتی در طبیعت و نامساعد شدن شرایط زیست برای تمامیموجودات زنده و افسار گسیختگی طبیعت شده است. جنگل می تواند سنگین ترین رگبارها راتحمل کند، آب باران را در خود نفوذدهد و از جاری شدن سیل بر سطح زمین جلوگیری کند. نتایج نشان داده که تخریب جنگل تا ۸۰ درصد باعث تشدید سیلابگردیده است.