سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

وحید مظفری – دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس
محمدجعفر ملکوتی – استاد دانشگاه ، عضو هیات علمی دانشگاه ولی عصر رفسنجان
محمد بای بوردی – استاد دانشگاه تربیت مدرس
بهمن خلدبرین – استاد دانشگاه شیراز

چکیده:

عارضه سرخشکیدگی درختان پسته (pistcia veral L.) در باغ های رفسنجان به صورت گسترده شیوع دارد و در سال های اخیرباعث کاهش بیشتر محصول شده است (۳). این عارضه موجب خشک شدن کامل شاخه ها ، پژمردگی وخشکیدگی خوشه ها و از بین رفتنجوانه های بارور گردیده و در مواردیهم که عارضه تا منطقه طوقه پیشرفت می نماید، باعث خشک شدن کامل درخت می گردد. محققین با مطالعه روی این عارضه، پسته را به عنوان میزبان قارچ پنج Peacilomyces گزارش نمودند. ولی هیچ کدام از قارچ های جدا شده را به عنوان عامل این عارضه ندانستند (۱و۳) و همچنین توصیه نمودند تقویت درختان با روش های به زراعی، از جمله کوددهی مناسب و آبیاری منظم در کنترل این عارضه می تواند موثرواقع شود. این نظر مورد تاکید محققین زیادی نیز می باشد (۲، ۴و۵) . به عقیده این محققین در اثر استمرار در مصرف نامتعادل کودها و نیز غیر علمی بودن جایگزینی کود (پابیل)، درختان پسته ضعیف شده و پس از ضعف عمومی درختان، این قارچ (عارضه ثانویه) و یا هرعامل بیماری دیگر ظاهر می گردد. با توجه به گسترش سریع این عارضع در منطقه، این تحقیق به منظور بررسی برخی عوامل ایجاد کننده (غیر زنده) سرخشکیدگی و تاثیر نقش مصرف بهینه کود با جایگزینی عمقی در جهت کاهش یا به حداقل رساندن آن و در نتیجه افزایش عملکرد با کمیت و کیفیت مطلوب، انجام گردید.