سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی سواحل و بنادر و سازه های دریایی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهرام فلاحتکار – دانش آموخته دانشگاه تربیت مدرس وزارت جهادسازندگی
مهران یاسمی – عضو هیئت علمی وزارت جهاد سازندگی موسسه آموزش عالی علمی کاربردی

چکیده:

مانگروها، گیاهانی شورپسند(هالوفیت) بوده که در سواحل گرمسیری و عمدتا در خاکهای سنگین و مناطقی که تحت تاثیر کشنده های دریایی قرار دارند انتشار یافت اند. حدود ۹۰ گونه از این گیاهان در سرتاسر جهان شناسایی شده اند که دو جنس AvicenniaوRhizophora,از جنسهای غالب بوده و در آبهای جنوبی ایران نیز مشاهده می گردند. وسعت مناطق جنگلهای حرا در آبهای عمان و خلیج فارس ۱۶۰۰ هکتار تخمین زده شده است. مناطق مانگرویی بدلیل اینکه عامل ارتباط محیط خشکی و آب می باشند از تنوع زیستگاهی جالبی برخوردار بوده بطوریکه از مهمترین زیستگاههای پرندگان، آبزیان و خزندگان محسوب می گردند. این مناطق بدلیل شرایط ویژه از قبیل تنوع زیستی بالا، جلوگیری از فرسایش سواحل و بهسازی محیط زیست دریایی و پناهگاه مناسب جهت انواع مختلف حیات وحش و آبزیان یکی از جالب ترین مناطق زیستی جهان بوده و علاوه بر این نقش در جلب صنعت گردشگری می تواند بسیار حائز اهمیت باشد.