سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۵
نویسنده(ها):
لیلا شیری آذر – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خلخال، گروه معماری (مسئول مکاتبات)
داریوش ستارزاده – دکترای معماری، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، گروه معماری و هنر، تبریز، ایران
لیدا بلیلان اصل – دکترای معماری، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، گروه معماری و هنر، تبریز، ایران

چکیده:
خانه اولین فضایی است که انسان در طول روز از آن تأثیر می پذیرد و حس تعلق را در آن تجربه می نماید. بنابراین با توجه به اهمیت خانه و محیط زندگی سالم با تأثیرپذیری از طبیعت برای ایجاد شرایط مطلوب زیست محیطی به نظر می رسد که حیاط و عناصر تشکیل دهنده آن باعث ایجاد محیط پایدار و ایجاد محیط سبز و سالم و کنترل هوای داخل ساختمان نسبت به خارج و … می شود، و هم از لحاظ فرهنگی به جهت وجود درونگرایی و محرمیت در معماری سنتی ایران به شمار می رود. سازماندهی فضا در معماری ایرانی بر اساس عنصر حیاط شکل گرفته است، که در آن طبیعت جزء لاینفک این عنصر فضایی است. از طبیعت حاضر در خانه ها گرفته تا بهره گیری از انرژی و عناصر موجود در آن که همگی مصداقی از پایداری معماری در حیاط می باشد. هدف اصلی از بررسی حیاط در بناهای سنتی شهر تبریز مشخص ساختن تأثیرات عواملی چون: فرهنگ، اقلیم و … است که در فرم پذیی عناصر تشکیل دهنده بناهای مسکونی نقش داشته است.