سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش مقابله با سوانح طبیعی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

ماهرخ سردشتی – کارشناس ارشد ژئومورفولوژی در برنامه ریزی محیطی
نورالدین پناهی – دانشجوی دکتری اقلیم شناسی در برنامه ریزی محیطی و کارشناس ارشد پژوهشکد

چکیده:

تحقیقات به عمل امده بر روی گسلهای لرزه زانشان میدهد که ناپیوستگی ها نقش تعیین کننده ای در سیستماتیک و دینامیک فرایند گسلش دارند و تشخیص ناپیوستگی ها مهمترینعامل در شناسایی قطعات پهنه گسل است . در گستره مورد مطالعه درزها به عنوان سطوح ناپیوستگی از اهمیت ویژه ای برخوردارند و به دلیل این که موجب خرد شدگی زیاد طبقات می شوند باعث مقاومت برشی طبقات سنگی می شوند. هدف این مقاله بررسی ارتباط خطواره ها با گسلها و نقش آنها در لرزه خیزی منطقه مورد مطالعه می باشد. با توجه به نتایج بدست آمده بین گسلها و تراکم خطواره ها ارتباط مستقیم وجود دارد. به طوری که در فاصله ۲۰۰ متری از گسلها بیشترین تراکم خطواره ها مشاهده شده اند.