مقاله نقش دانشگاه آزاد اسلامي (واحد فيروزکوه) در توزيع هزينه خانوارهاي فيروزکوه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در پژوهشگر (مديريت) از صفحه ۷۵ تا ۸۸ منتشر شده است.
نام: نقش دانشگاه آزاد اسلامي (واحد فيروزکوه) در توزيع هزينه خانوارهاي فيروزکوه
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توزيع هزينه
مقاله دانشگاه آزاد اسلامي
مقاله فيروزکوه
مقاله دستگاه معادلات به ظاهر نامرتبط

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابونوري اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: خوشكار آرش
جناب آقای / سرکار خانم: عزيزي خسرو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اساسي در اين مقاله ارزيابي نقش دانشگاه آزاد اسلامي واحد فيروزکوه در توزيع هزينه خانوارهاي فيروزکوه بوده است. براي اين منظور ابتدا با استفاده از ريز داده هاي بودجه خانوار ضريب جيني و سهم بيستک هاي هزينه اي خانوارهاي فيروزکوه طي دوره ۱۳۷۷-۱۳۸۵ با استفاده از روش ناپارامتريک برآورد شده است. پس از برآورد شاخص هاي نابرابري اقتصادي، اثر نسبت دانشجويان به جمعيت به تفکيک بومي و غيربومي بر نابرابري اقتصادي برآورد شده است؛ افزايش نسبت دانشجويان بومي و غيربومي به جمعيت سبب کاهش نابرابري اقتصادي شهرستان فيروزکوه مي گردد. در اين راستا، شدت اثر نسبت دانشجويان غيربومي از نسبت دانشجويان بومي به طور نسبي بيشتر بوده است. به منظور تجزيه شاخص نابرابري اقتصادي و تحليل اثر نسبت دانشجويان بر نابرابري، از الگوي عوامل موثر بر بيستك ها به صورت دستگاهي از معادلات همزمانه به ظاهر نامرتبط (SURE) استفاده شده است. نتايج حاصل حاكي از آن است كه اثر كاهشي نسبت دانشجويان غيربومي، ناشي از كاهش سهم بيستك بالاي درآمدي (۲۰، بالا) به نفع افزايش سهم چهار بيستك اول درآمدي (۸۰% پايين) بوده است. نسبت دانشجويان بومي اثر معناداري بر سهم بيستک هاي چهارم و سوم هزينه اي نداشته است. افزايش نسبت دانشجويان بومي سهم بيستک اول و دوم را افزايش داده ولي از سهم بيستک پنجم کاسته است. فيروزکوه در مسير استان هاي سمنان و مازندران و به علّت نزديکي با تهران و آب و هواي کم نظير از مزيت طبيعي براي توسعه مراکز دانشگاهي با جذب دانشجو و استاد برخوردار است. رشد و گسترش تنها واحد دانشگاهي در اين شهر با همت مديران اين واحد پايه توسعه اقتصادي و فرهنگي را فراهم آورده است. افزايش نقش مديران اين دانشگاه در شوراي شهر جهت برنامه ريزي موثر در تغيير ساختار آن براي تبديل شهر به يک مرکز علمي – پژوهشي بزرگ و پرهيز از ايجاد آلودگي محيط زيست توصيه مي گردد.