سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی بوم شناختی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

زهرا کرانی – دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش کشاورزی دانشگاه تهران
فرحناز رستمی – دانشجوی دکتری آموزش کشاورزی دانشگاه تهران

چکیده:

دانش بومی هر ملت چه از جنبه علمی و چه از لحاظ اجتماعی برای خود آن ملـت و بـرای مـردم در سراسـر جهـان اهمیـت بسیاری دارد . افزایش سر یع جمع یت و کاربرد نسنج یده تکنولوژی تغ ییرات ز یادی را موجب شده است . گنجینه دانش مدرن و صنعتی بشر فاقد اصول و روش هایی است که استفاده بهینه از منابع طبیعی را میسر کند . بنابر ایـ ن دانـش بـومی بـا د یـ دگاه کلنگر برای دانش کشاورزی بوم شناختی موثر تشخیص داده شده است . تاکیـ د دانـش بـومی بـر د یـ دگاه سیـ ستمی اسـت و پروژههای روستا یی را به ساکن شدن در روستاها سـوق داده اسـت . دانـش بـومی یـا محلـی بـرای بـ وم شـناختی کـشاورزی ضروری است . معنا و مفهوم دانش بومی در زبان فارسی را می توان مجموعه اطلاعات مردم، دانش توده مردم و دانش توده فرهنگ مردم بیان کرد . در کتاب انتقال تکنولوژی به بحث در خصوص دانـش سـنتی پرداختـه اسـت و اشـاره مـی کنـد کـه دانش سنتی در مورد کشاورزی دانشی است که کشاورزان از تجربه خود آموخته و از نسلی به نسل دیگـر منتقـل مـی کننـ د . دانش سنتی بسیار آهسته جمع میشود، اما آنچه که باقی میماند در طول زمان بارها آزمایش شده است . چنین دانشی شـامل مشاهدات زیرکانه و دقیق در مورد گیاهان، حیوانات، آب و هوا، خاک، آفات نباتی و نظامهای طبقهبنـدی شـده اسـت کـه کاملا با اوضاع و احوال محلی مطابقت دارد و چونکشاورزان و خانوادههای آنان نسلها بـا آن زنـدگی کـرده انـد، دقیـق و قابل پیشبینی است و از نظر حجم بسیار وسیع تر و گسترده تر از دانشی است که در ایستگاههای تحقیقـاتی بـه وجـود آمـده است . هدف از مطالعه این مقاله یررسی نقش دانش بومی در مورد کشاورزی بومشناسی است