سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

امیررضا ممدوحی – گروه مطالعات حمل و نقل، موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی‏
محمد کرمانشاه – دانشیار دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

کاربرد گزینه‏های مدیریت تقاضای حمل و نقل و اجرای استراتژی‏های مربوطه در سطوح بسیار متفاوتی مطرح هستند. دورکاری به عنوان یکی از استراتژی‏های مدیریت تقاضای حمل و نقل که بر سفرهای کاری تمرکز دارد، دارای آثار حمل و نقلی چشمگیری است. در این مطالعه، میزان بکارگیری دورکاری برای انواع مشاغل بر اساس اجزاء شغلی و با استفاده از مدل‏های انتخاب گسسته، مدل‏سازی می‏شود. نتایج نشان می‏دهد که اجزای کاری مناسب برای دورکاری بر اساس نظرات کارمندان و مدیران عبارتند از: کار با رایانه شخصی، خواندن یا نوشتن گزارشات، مکاتبات، … . اجزای کاری نامناسب برای دورکاری عبارتند از: کار گروهی و شرکت در جلسات، و مأموریت در خارج از اداره. از دیگر نتایج این مطالعه این است که طبق نظر کارمندان ۲۷٫۲ درصد و طبق نظر مدیران ۳۱٫۲ درصد از روزهای کاری را می‏توان دورکاری کرد. کاهش این تعداد سفر به خصوص در ساعت اوج ترافیک معادل سرمایه‏گذاری‏های کلان برای ایجاد ظرفیت‏های متناظر است