سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش مقابله با سوانح طبیعی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدعطاءالله حسینی – عضو هیئت علمی گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاو
محمدرضا پورمجیدیان – عضو هیئت علمی گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاو
نغیمه بدراقی – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم ک
حامد نقوی – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم ک

چکیده:

آتش سوزی یکی ازمعضلاتی است که امروزهخسارت های جبران ناپذیری بر پیکر جنگل ها واردکرده است . بر اثر آتش سوزی میکروارگانیسم ها موجود در خاک از بین رفته و ترکیب جنگل تغییر می کند بطوریکه بسیاری از گونه های مرغوب از بین میروند و درختان و درختچه های نامرغوب جایگزین آنها میشوند، خاک حالت خاک دانه ای خود را از دست میدهد و در نتیجه اکوسیستم ساده وشکننده تر میشود. بنابراین درنقاطی که خطر حریق زیاد است باید ازگونه های مخصوص که خطر آتش سوزی انهاکمتر است، و از اتش برهایی مانند را های جنگلی استفاده کرد. جاده های جنگلی معمولا برای مدیریت بهتر جنگل، بهره برداری و پارسل بندی احداث میشوند، و از مهمترین عوامل کنترل و مهار حریق در جنگل ها محسوب میشوند.