سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

اردشیر شفیعی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کهگیلویه و بوی
علی ملائی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کهگیلویه و بوی

چکیده:

نزول ریزشهای جوی بطور استثنایی در سالهای ۷۲-۷۱علاوه بر وقوع سیلابهای مخرب در شهرستانهای جنوبی استان موجب زمین لغزشهای فراوان نیز گردید. تعداد و دامنه تخریب حرکت توده ای بحدی بود که نظر اکثر مسئولین اجرایی و رسانه های گروهی را بخود جلب نمود. بر اساس خبر منتشره از سوی روزنامه رسالت در سال ۱۳۷۲ تعداد ۲۲ روستای استان در معرض خطر جابجایی قرار گرفتند، که ۱۱ روستا بطور جدی از نظر جابجایی تهدید گردید هاند و مابقی نیز به نوعی به آنها خساراتی وارد آمد.در این تحقیق ۳۲ منطقه حرکت توده ای مورد ارزیابی قرار گرفته که وسعت هر کدام از حداقل ۲/ هکتار تا حداکثر ۶ هکتار می باشد. حساسیت موضوع از بعد اجتماعی، اقتصادی و همچنین درجه خطر رسانی بعد از رویداد مجدد زمین لغزش در شرایط فعلی منطقه و در نهایت خطر ظهور سیلابهای مهیب و حمل حجم بسیار زیادی از رسوبات به طرف دریاجه سدهای مهمی چون کارون و مارون و حتی سدهای در دست مطالعه و ساخت، از جمله مسائل مهم مطرح شده ای بودند که برای تعیین عوامل مؤثر در زمین لغز شهای استان بعنوان محور تحقیقاتی مطرح شدند. براساس مطالعات صحرائی و بررسی آمار و اطلاعات و آنالیز نتایج آزمایش علاوه بر هم جهت بودن شیب طبقات سازندها با شیب توپوگرافی، بیش از ۵۳ درصد از حرکتهای توده ای اتفاق افتاده در سازندهای پابده گورپی و بالغ بر ۳۴/۴ درصد در سازند گچساران بوده است.