مقاله نقش ساز و کارهاي حقوقي در حل و فصل منازعات ژئوپليتيکي مطالعه موردي: عهدنامه مرزي و حسن همجواري ۱۹۷۵ الجزاير که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در فصلنامه ژئوپليتيك از صفحه ۱ تا ۴۰ منتشر شده است.
نام: نقش ساز و کارهاي حقوقي در حل و فصل منازعات ژئوپليتيکي مطالعه موردي: عهدنامه مرزي و حسن همجواري ۱۹۷۵ الجزاير
این مقاله دارای ۴۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قرارداد ۱۹۷۵ الجزاير
مقاله اختلافات مرزي
مقاله اروندرود
مقاله عراق
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سجادپور سيدمحمدكاظم
جناب آقای / سرکار خانم: اميري مقدم رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بنياد پژوهش حاضر بر اين پرسش نهاده شده كه آيا عهدنامه ۱۹۷۵ به عنوان سازوکاري حقوقي از جامعيت و يکپارچگي لازم براي پايان دادن به اختلافات و جلوگيري از اختلافات جديد بين دو کشور برخوردار مي باشد. روش اين پژوهش تاريخي – تحليلي بوده و ابزار گردآوري اطلاعات، اسنادي و انجام مصاحبه با مسوولين است. در مسير پاسخگويي به اين سوال معلوم شد، که اختلافات مرزي ايران و عراق سابقه اي در حدود سه قرن دارد. پس از استقلال عراق، منازعات ژئوپليتيکي دو کشور افزايش يافته و رهبران دو کشور تلاش هاي زيادي مبذول داشته اند که اين منازعات را با سازوکارهاي حقوقي حل و فصل نمايند. قرارداد ۱۹۳۷ و عهدنامه ۱۹۷۵ الجزاير از جمله اساسي ترين اين اقدامات است. عهدنامه ۱۹۷۵ با در نظر گرفتن نحوه تدوين، محتواي عهدنامه و جزييات حقوقي، عهدنامه اي جامع است. برجسته ترين وجه اين عهدنامه، جامعيت آن براي مديريت درازمدت اختلافات ژئوپليتيکي بين ايران و عراق است. در شرايط نوين سياسي عراق، علي رغم ديدگاه هاي گوناگوني که در حاکميت فعلي اين کشور در مورد قرارداد ۱۹۷۵ وجود دارد، اجرايي کردن کامل عهدنامه، بويژه پروتکل هاي الحاقي آن تامين کننده منافع ملي جمهوري اسلامي ايران است.