سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: کنفرانس بین المللی عمران، معماری و توسعه پایدار شهری
تعداد صفحات: ۱۸
نویسنده(ها):
علیرضا کریمی رزکانی – کارشناس ارشدشهرسازی برنامه ریزی شهری دانشگاه ازاداسلامی واحدواحدعلوم تحقیقات بروجرد
امیررضا فرشچین – کارشناس هیئت علمی جهاددانشگاهی دانشگاه خوارزمی کارشناسی ارشدبرنامه ریزی شهری و منطقه ای دانشگاه تربیت مدرس تهران

چکیده:
بافتهای فرسوده شهری نه یادواره خاطرات شیرین گذشته بلکه تبدیل به بستری ناکارآمد و کم ارزش برای شهرنشینان معاصر گشتهاند. عدم توجه به این بافتها چنان هزینههای اجتماعی، اقتصادی و حتی انسانی برای شهر در برخواهد داشت که هر نوع بیتوجهی به چنین پدیدهای را غیر عقلانی جلوه میدهد. در این میان برنامهریزی با رویکردی صرفا کالبدی و اقتصادی و غافل از مسائل اجتماعی و فرهنگی، در حل معضلات و مشکلات شهری ناکام بوده است. برهمین اساس بار دیگر توجه به محلات و جوامع خرد شهری در دستور کار شهرسازان قرار گرفته است. رویکرد برنامهریزی محله محور، محلهها را واحد برنامهریزی خود قرار داده و بر ابعاد مشارکتی، ظرفیتهای موجود در محلهها و سرمایه اجتماعی تاکید می نماید. در این مقاله، با انجام مطالعات کتابخانهای، میدانی و با استفاده از ابزار پرسشنامه متناسب با هدف تحقیق و یافتههای مبحث نظری نسبت به جمع آوری اطلاعات در محله امامزاده عبدا… پرداخته شده است. سپس با تعیین شاخصهایی به سنجش سرمایه اجتماعی در محدوده مورد مطالعه پرداخته، که نتایج آن حاکی از پایین بودن میزان سرمایه اجتماعی در محله امامزاده عبدا… تهران است. بنابراین میتوان یکی از عوامل موثر در عدم تمایل ساکنین به مشارکت در نوسازی محدوده را پایین بودن سرمایه اجتماعی موجود بین ساکنین دانست