مقاله نقش سيتوکين هاي پيش برنده التهاب در واسطه گري اثر ضدخيز مغزي استروئيدهاي جنسي زنانه بعد از جراحت تروماتيک مغزي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان از صفحه ۱۰۷ تا ۱۲۲ منتشر شده است.
نام: نقش سيتوکين هاي پيش برنده التهاب در واسطه گري اثر ضدخيز مغزي استروئيدهاي جنسي زنانه بعد از جراحت تروماتيک مغزي
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله TBI
مقاله استروژن
مقاله پروژسترون
مقاله IL-1&#946 ،TNF- &#945 ،IL-6 ،TGF- &#946

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سلطاني زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: خاكساري حداد محمد
جناب آقای / سرکار خانم: سركاكي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: كشاورزي پورتفتي زكيه
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيلي فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: جوكار سياوش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: علت اصلي خيز مغزي به دنبال جراحت تروماتيک مغزي (TBI)، رهايش سيتوکين هاي پيش برنده التهاب مي باشد و از آنجا که بر اساس پژوهش هاي قبلي استروئيدهاي جنسي داراي اثر ضدخيز مغزي مي باشند، در اين پژوهش تغييرات در مقادير مغزي اين سيتوکين ها به دنبال تجويز استروژن و پروژسترون در ۲۴ ساعت بعد از ضربه مغزي بررسي شد.
روش: در اين مطالعه از موش هاي صحرايي ماده استفاده شد که به ۷ گروه تقسيم شدند. گروه اول و دوم به ترتيب کنترل و شم بودند و در بقيه حيوانات تخمدان به صورت دو طرفه برداشته شده و به گروه هاي حلال، دوز فيزيولوژيک استروژن (E1)، دوز فارماکولوژيک استروژن (E2)، دوز فيزيولوژيک پروژسترون (P1) و دوز فارماکولوژيک پروژسترون (P2) تقسيم شدند. حلال و هورمون هاي استروئيدي جنسي نيم ساعت بعد از ضربه مغزي به روش داخل صفاقي تزريق شدند. ضربه مغزي متوسط از نوع منتشر و به روش مارمارو ايجاد شدند. نمرات نورولوژيک (VCS)، بلافاصله بعد از ضربه، ۱، ۴ و ۲۴ ساعت بعد از ضربه مغزي اندازه گيري شد. غلظت هاي مغزي سيتوکين هاي IL-1b ، TNF- a، و  IL-6،TGF- a  و استروئيدها، ۲۴ ساعت بعد از ضربه مغزي با روش ELISA اندازه گيري شد.
يافته ها: گروه هاي E1 و E2 در مقايسه با گروه حلال به ترتيب %۲۷٫۵ و  %27کاهش در ميزان مغزي IL-1 b نشان دادند. IL-1 a، در گروه حلال در مقايسه با گروه شم، افزايش نشان داد. مقدار IL-6 مغزي در گروه هاي E1 و P1 به ترتيب %۴۷ و %۲۰٫۵ در مقايسه با گروه حلال کاهش يافت. در گروه E2 ميزان مغزي %۴۸٫۵ TNF-a در مقايسه با گروه حلال افزايش داشت. هر دو هورمون استروژن و پروژسترون و در هر دو دوز فيزيولوژيک و فارماکولوژيک باعث افزايش TGF- b شدند که بيشترين افزايش ۹٫۵ برابر بود که توسط دوز فيزيولوژيک استروژن ايجاد شد، در حالي که غلظت بتا-استراديول مغزي در گروه ۱٫۸ E2 برابر و غلظت پروژسترون مغزي در گروه P2،۱٫۸۴  برابر در مقايسه با گروه حلال افزايش نشان داد. يک ساعت بعد از TBI، در گروه هاي E1، E2،P1  و P2 نمرات نورولوژيک افزايش داشتند، در حالي که در ۴ ساعت بعد فقط در گروه هاي  P1و E1 و در ۲۴ ساعت بعد از TBI در گروه هاي E1، E2 و P1 نمرات نرولوژيک افزايش داشت.
نتيجه گيري: هورمون هاي استروئيدي جنسي احتمالا قسمتي از ويژگي ضد التهابي خود براي کاهش خيز مغزي و بهبودي پيامدهاي نورولوژيک بعد از TBI از طريق کاهش در مقادير مغزي IL-1 b و IL-6 و افزايش در ميزان مغزي TNF- a و TGF- b موجب مي شوند.