سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ایمن سازی و بهسازی سازه ها

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیروس صدر نفیسی – کارشناس ارشد زلزله، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:

آشناترین و مرسومترین سیستم مهاربندی در سازه های فولادی، مهاربند ضربدری هم CBF مرکزمیباشد که با وجود سختی مناسب از لحاظ شکل پذیری و جذب انرژی، عملکرد عمدتأ ضعیفی دارد. از سوی دیگر قابهای خمشی MRF با وجود شکل پذیری بسیار بالا، از نظر سختی و کنترل تغییر مکان، به هیچ وجه رفتار مناسبی ندارند.سیستمهایی که بر هر دو مشکل فوق غلبه می کنند، به دو طیف عمده سیستمهای مهاربندی خارج از مرکز EBF و سیستم مهاربندی زانویی ، KBF تقسیم می شوند سیستم EBF علی رغم شکل پذیری بسیار عالی،. سختی نسبتاً مناسب و تسهیلاتی که به لحاظ ایجاد بازشوها در فرم و نمای معماری ایجاد می کند، به دلیل پس از یک زلزله شدید و مشکلات طرح و اجرای خود پیوند، نقطه ضعفهایی هم ،Link مشکل ترمیم تیر پیونددارد.المان مستهلک کننده انرژی، عضو زانویی است که مانند یک فیوز شکل پذیری عمل KBF اما در سیستم میکند و تشکیل مفاصل پلاستیک محدود به آن است. عضوی که تعویض آن)جهت بهره برداری مجدد ازسازه( پس از یک زلزله شدید، سهل تر و عملی تر خواهد بود.در این گفتار، ضمن یک بررسی همه جانبه روی سیستمهای مختلف مهار بندی و بیان نقاط ضعف و قوت هر یک توجهی خاص به سیستم مهار بندی زانویی و خصوصیات عالی و ممتاز این سیستم، خواهیم داشت.