سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۹
نویسنده(ها):
قاسم مطلبی – عضو هیات علمی دانشکده معماری دانشگاه تهران
هیوا رحمانی – کارشناس ارشد معماری از پردیس کیش دانشگاه تهران
شمیلا حداد – دانشجوی دکتری دانشگاه نیوساوت ولز، استرالیا

چکیده:
هدف این تحقیق ، بررسی فضاهای قابل دفاع در عرصه شهری و نقش آنها در کاستن از میزان جرم و جنایت شهری است. روش تحقیق مقاله، توصیفی و تحلیل موضوع جهت شناخت مشکلات موجود و عوامل تأثیر گذر بر فضای قابل دفاع بر مبنای یافته های تحقیقات میدانی با بهره گیری از منابع و مدارک مرتبط از طریق پژوهش های کتابخانه ای می باشد. ابتدا مفاهیم فضای بدون دفاع شهری ، جرایم شهری و نظریه های مختلف فضا های قابل دفاع تعریف و در نهایت تأثیر پذیری افراد از فضاهای شهری، با هدف شناخت عوامل تأثیر گذار بر رفتار و فعالیت افراد بررسی شده است. نتایج و یافته های تحقیق پیشینه وجود فضای قابل دفاع را در شکل گیری شهرهای تاریخی ایران تأیید می کند. توجه به این مقوله و شناخت عوامل جرم خیز در طراحی شهری و ارائه راهکارهایی از قبیل ایجاد محدودیت و کنترل دسترسی، ایجاد موانع و سد کردن موقعیت های ارتکاب جرم، دشوار کردن اهداف مجرمانه ، تغییر رفتار شهروندان در محیط های شهری، کنترل و مراقبت عرصه های عمومی تا خصوصی و مداخلات و پیوستگی های اجتماعی محله ای، از بین بردن مکان های مخفی یا راه های فرار مجرمان، مشرف بودن، نورپردازی فضاهای عمومی و بسیاری موارد دیگر میتواند کمک مؤثری در ایجاد آسایش، آرامش و عدم بروز جرائم در مجموعههای زیستی باشد.