سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین همایش ملی فرسایش و رسوب

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

اقبال محمدی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان

چکیده:

استان کردستان با سطحی معادل ۲/۸ میلیون هکتار دارای هفت حوزه آبخیز اصلی(خروجی مستقل) می باشد که ۱/۱۳۷ میلیون هکتار آن را مراتع در برگرفته و از سطح مراتع مذکور حدود ۸۸۰۹۳۶ هکتار آن را گون با تیپ غالب بر بر گرفته است. گون گیاهی خاردار چند ساله، درختچه ای از تیره لگومینوز است که در ترکیب پوشش گیاهی حوزه های آبهیز می توان آن را لشکر مخلص حفاظت خاک به حساب آورد که ضمن پناه دادن گیاهان خوشخوراک و حفظ بقای آن با ریشه عمیق خود به شرایط سخت اکولوژیکی مقاوم و در نفوذپذیری خاک موثر است . تصور بعضی مسئولین مبنی بر تخریب منابع طبیعی بر اثر کتیراگیری به روش سنتی، انجام این تحقیق را ضروری و ایجاب نمود. در این تحقیق ابتدا با توزیع و تکمیل پرسشنامه اطلاعات لازم از بهره برداران جمع آوری شد با توجه به اهداف اصلی تحقیق در یک طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی (سه تیمار و سه تکرار) نقش عملیات کتیراگیری (چال های ایجاد شده در حین بهره برداری) در نفوذ دادن آب در خاک و حفظ رطوبت و کنترل روانآب و جریان سطحی بررسی شد. نتایج نشان میدهد در شرایط بهره برداری، در روش علمی ضریب رواناب ۳۵/۲۳ درصد و در روش سنتی ۴۴/۸۲ درصد و در پلانهای شاهد ۵۵/۵۷ درصد می باشد. به عبارتی دیگر ارتفاع کل رواناب در پلات شاهد ۱۳۷/۵۳و در پلات سنتی ۱۱۰/۹۷ و در پلات علمی ۸۷/۲ میلیمتر وبده که در مقایسه با بارندگی سالیانه ۲۴۷/۶ میلیمتر روش علمی حایز اهمیت است.