سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

یاسمین طیاب – دانشگاه پاریس

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] در دهه ۱۹۷۰، ۵ شهر جدید در منطقه پاریس ساختهشد که امروزه ۳۰ سال از عمرشان می گذرد. در سال ۱۹۷۲ تصمیم مقامات دولت برای ساخت " شهرهای جدید" توسط موسسات عمران دولتی (EPA ) . مسئول تهیه طرح اولیه ف ساخت و توسعه " شهرهای جدید" می باشد EPA. های پنج شهر جدید در منطقه پاریس (سرژی پونتوآ، ملون سنار، اوری، مارن لاوالی، کوئنتین آن ایولین، سنت ) بین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۷۲ تآسیس شدند. سازندگان تصمیم گرفتند جمعیتی را که در پاریس در حال رشد بود با ایجاد مراکز شهری با ظرفیت جذب و سکونت حدود ۳۰۰۰۰ نفر به اطراف شهر سوق دهند . هدف از این اقدام، ایجاد مراکز شهری بزرگ و مستقلی بود که بتوانند همه کارایی های یک شهر سنتی ( مسکن، استخدام، فعالیتهای تفریحی، تبادلات فرهنگی ) را تضمین کنند. این مقاله به بررسی نقش عواملی دخیل می پردازد که موجب شد این شهرهای جدید سی سال پس از پیدایش ،همانند شهرهای واقعی عمل کنند . دولت ( تصمیم گیرندگان)، مجریان و سازندگان، شهرداریها و در نهایت، ساکنان شهرهای جدید – جمعیتی جوان با فرهنگهای گوناگون، نقشی واقعی در تصمیم گیری در مورد محل زندگی خود ایفاد کرده اند.