مقاله نقش عوامل ربط زماني در انسجام متن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۸ در كاوش نامه زبان و ادبيات فارسي (كاوش نامه) از صفحه ۹۷ تا ۱۲۱ منتشر شده است.
نام: نقش عوامل ربط زماني در انسجام متن
این مقاله دارای ۲۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انسجام متن
مقاله هاليدي
مقاله ربط
مقاله رابطه زماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزي حامد
جناب آقای / سرکار خانم: غلامحسين زاده غلامحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عوامل ربط در نظريه هاليدي به عنوان يکي از ابزارهاي انسجام متن يا ابزارهاي پيوند جمله هاي يک متن مطرح مي شوند. اين عوامل، عواملي هستند که بين دو جمله يا اول آنها قرار مي گيرند و آنها را به هم متصل مي کنند. مشهورترين عنصر اين عامل در زبان فارسي حروف ربط هستند؛ اما عناصر ديگري نيز مانند قيد و گروه حرف اضافه اي به عنوان عامل ربط در متن فعالند که عملکرد همه آنها همانند عملکرد حروف ربط است. به طور کلي عوامل ربط به چهار دسته تقسيم مي شوند: الف) رابطه افزايشي، شامل: ساده، مرکب، مزدوج، توضيحي، تمثيلي؛ ب) رابطه تقابلي، شامل: ساده، مرکب، مزدوج؛ ج) رابطه علي، شامل: عادي، معکوس؛ د) رابطه زماني، شامل: ترتيبي، همزماني، ارجاعي، انجامي. در اين مقاله تنها به عامل اخير يعني عامل ربط زماني پرداخته شده است. در اين عامل زمان و توالي زماني نقشي اساسي در پيوند جمله هاي يک متن به يکديگر دارند. اين عناصر گاهي از طريق ساختاري نيز جمله ها را به هم متصل مي کنند که تاثيري در انسجام متن ندارد.