مقاله نقش عوامل محيطي در آرايش فضايي سكونتگاههاي روستايي (مطالعه موردي: حوزه آبخيز مهاباد) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در مجله علوم و مهندسي آبخيزداري ايران از صفحه ۱۱ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: نقش عوامل محيطي در آرايش فضايي سكونتگاههاي روستايي (مطالعه موردي: حوزه آبخيز مهاباد)
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عوامل محيطي
مقاله آرايش فضايي
مقاله سكونتگاههاي روستايي و حوزه آبخيز مهاباد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نمكي سيدمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: علي اكبري اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: غياثي نجف قلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در پايداري مديريت حوزه هاي آبخيز، مطالعات و پژوهش ها در زمينه عوامل محيطي اهميت زيادي دارد. زيرا، داده هاي توليد شده از نتايج اينگونه پژوهش ها، راهنمايي بسيار ارزنده در انتخاب محل هاي مناسب براي آرايش فضايي سكونتگاههاي روستايي به شمار مي رود. هرگونه دخالت انسان در نظام طبيعت، بايد با آگاهي كامل انجام شود، در غير اين صورت، منشا ايجاد اختلال در تعادل پديده ها است و عملكرد پديده هاي طبيعي را به طور چشم گيري تغيير مي دهد. هدف اين مقاله، نقش عوامل محيطي، در آرايش فضايي سكونتگاههاي روستايي، به منظور كاهش هرچه بيشتر بلاياي طبيعي و جلوگيري از آسيب پذيري سكونتگاههاي روستايي مي باشد. روش پژوهش، علاوه بر مطالعات اسنادي و كتابخانه اي، مبتني بر مشاهدات محلي ميداني با استفاده از فن پرسشنامه است. در اين پژوهش، عوامل محيطي همچون (شيب، طبقات ارتفاعي، فاصله از گسل و زمين لغزش) به عنوان متغيرهاي مستقل و پراكنش روستاهاي حوزه مورد مطالعه، به عنوان متغير وابسته، تعريف شده است. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار (ILWIS) در محيط GIS و نرم افزار آماري (SPSS) بهره گيري شد. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه عملكرد نسبتا شديد برخي عوامل و پديده هاي محيطي همچون پديده زمين لغزش، نه تنها موجب وارد آمدن خسارات به محيط هاي دست ساز انساني شده، بلكه باعث تخريب، فرسايش و فقر محيط طبيعي در مناطق روستايي هم شده است. در اين ارتباط، موقعيت كوهستاني ناحيه مورد پژوهش، تاثير عميقي بر اين مساله دارد. در موقعيت كوهستاني محدوده مورد مطالعه، دو عامل ارتفاع و شيب بعنوان عوامل بازدارنده و محدود كننده در مديريت حوزه هاي روستايي عمل مي نمايند. نتايج حاكي است كه انواع گسل ها و چين خوردگي هاي محلي با منشا زمين ساختاري، لرزش هاي فراواني را باعث شده است كه منطقه مورد مطالعه را با خطرپذيري روبرو كرده است.