مقاله نقش عوامل محيطي در استراتژي بهره برداري پايدار از جاشيرزاران با تاكيد بر عوامل خاكي و توپوگرافي (مطالعه موردي: جاشيرزاران شمال استان فارس) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در مرتع از صفحه ۱۹۰ تا ۲۰۲ منتشر شده است.
نام: نقش عوامل محيطي در استراتژي بهره برداري پايدار از جاشيرزاران با تاكيد بر عوامل خاكي و توپوگرافي (مطالعه موردي: جاشيرزاران شمال استان فارس)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فارس
مقاله جاشيرزار
مقاله عوامل محيطي
مقاله خاك
مقاله آناليز تطابق كانونيك (CCA)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صفاييان روجا
جناب آقای / سرکار خانم: آذرنيوند حسين
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري محمد
جناب آقای / سرکار خانم: آزادي سيروس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيشتر گياهان خانواده چتريان از ذخاير با ارزش صنعتي، دارويي، علوفه اي و حفاظتي كشور مي باشند. جاشيرزاران ايران در بردارنده خانواده گياهان چتريان با گونه غالب گياه جاشير Prangos ferulacea (L.) lindl. است. دانش بومي، اين گياه را در زمره بهترين گياه مرتعي ايران دانسته و از بروز تغييراتي كيفي درآن آگاه است. مرتعداران سنتي ايران، گياه مذكور را در هنگام سبز بودن كه براي دام سمي است، جمع آوري و پس از خشك شدن به دام مي دهند. توجه روزافزون دامداران به اين گياه و برداشتهاي بي رويه، اختلال در امر زادآوري و نيز تخريب زيستگاه آن را موجب شده است. به نظر مي رسد، با شناخت عوامل محيطي تشكيل دهنده زيستگاه طبيعي اين گياه و رعايت جنبه هاي بوم شناختي در بهره برداري آن، حفاظت و استفاده پايدار از گياه جاشير ميسر باشد. در اين تحقيق كه با نگرشي بوم شناختي و با كاربرد روش تحليل عوامل محيطي، در مراتع ييلاقي شمال استان فارس انجام شده است، براساس شناسايي اوليه فلور منطقه، ۵ رويشگاه معرف جاشير (تيمارگون، آسپاس، خرم بيد، سيمكان و كوه بل) انتخاب شد. درصد تاج پوشش و فراواني نسبي گونه ها در مناطق معرف ارزيابي و نمونه هاي خاك در دو عمق (۰-۱۰ سانتيمتر) و ۵۰-۱۰) سانتيمتر) در مكان هاي مذكور برداشت گرديد. براي تعيين ارتباط بين گونه و عوامل محيطي از تحليل گراديان مستقيم CCA استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده هاي محيطي (خصوصيات خاك، توپوگرافي و پوشش) با متغيرهاي مورد بررسي از نرم افزار PC-ORDversion4.17 استفاده گرديد. تلفيق نتايج حاصل از روشهاي آناليز پوشش گياهي با برخي از عوامل خاكي بيشترين همبستگي پراكنش گونه جاشير را با ميزان ازت، فسفر و بافت خاك و نيز بيشترين همبستگي را با برخي از عوامل توپوگرافي از جمله شيب و ارتفاع منطقه نشان داد. با توجه به دستاوردهاي اين تحقيق مي توان اذعان نمود مديريت و بهره برداري پايدار با اتخاذ سيستم هاي چرا منطبق با شرايط اقليمي- بوم شناختي و رعايت اصول علمي مرتعداري مقدور است.