مقاله نقش فقها و متكلمين قرن چهارم هجري در گسترش تشيع که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در پژوهش نامه تاريخ از صفحه ۱۵۵ تا ۲۰۰ منتشر شده است.
نام: نقش فقها و متكلمين قرن چهارم هجري در گسترش تشيع
این مقاله دارای ۴۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قرن چهارم
مقاله گسترش تشيع
مقاله دولتهاي شيعي
مقاله فقها و متكلمين
مقاله دين و دولت
مقاله ميراث شيعه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي جاجرمي سيدمرتضي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
قرن چهارم هجري، به علت ظهور فقها و متكلمين بزرگ شيعي و نيز روي كار آمدن دولتهاي شيعي چند و هم كاهش اقتدار خلافت عباسي-بزرگترين حامي جهان تسنن-يكي از ادوار درخشان و مشعشع تاريخ تشيع به شمار مي رود. قبل از اين عصر، مذهب تسنن، بر جهان اسلام غلبيت داشت. اما در قرن چهارم با پيدايش دولتهاي شيعي: آل بويه، مصر، حمدانيان زيديه يمن، علويان طبرستان و … جريان به سود مذهب تشيع ورق خورد كه بر اثر آن نفوذ شيعه در همه جا فراگير گرديد.
پيدايش دولتهاي شيعي ونيز تلاش و كوشش بي وقفه علما شيعي، دو عامل مهم و اساسي در گسترش و توسعه تشيع در اين برهه از زمان به شمار مي رود. فعاليتهاي فقها و متكلمين شيعه به اشكال مختلف به صورت: جمع آوري احاديث، تربيت شاگردان، تدوين فقه و كلام، مبارزه با بدعت ها و انحرافات فكري، تاسيس حوزه ها و مراكز علمي، بهره برداري از امكانات دولتي، تاسيس مساجد و برگزاري مراسم شيعي … خودنمايي نمود. نظر به اهميت اين موضوع، پژوهش حاضر بر آن است تا نقش و جايگاه متكلمين و فقها را در اين رابطه، مورد بررسي و مطالعه قرار دهد.