سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت و توسعه کشاورزی پایدار در ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا مقامی – دانشجوی دوره کارشناسی ارشد توسعه روستایی، توسعه اجتماعی واحد علوم و تح
سهیلا تن – دانش آموخته رشته مهندسی ترویج و آموزش کشاورزی
ابراهیم رامه – دانشجوی دوره کارشناسی ارشد توسعه روستایی، توسعه اجتماعی واحد علوم و تح

چکیده:

فناوری اطلاعات به مجموعه ای از ابزارها و روش هایی گفته می شود که برای تولید و پردازش و عرضه اطلاعات بکار می رود. علی رغم باور عموم این فناوری تاریخچه چند هزار ساله دارد. ابزارهای فناوری اطلاعات ترکیبی از عوامل مختلف انسانی و ماشینی هستند. اساسی ترین عامل ماشینی آن رایانه و اساسی ترین عامل انسانی آن کاربر رایانه می باشد. باید توجه داشت که عوامل ماشینی ان محدود به رایانه نمش شود برای مثال ماهواره های مخابراتی نیز قسمتی از عوامل ماشینی هستند. معمولا فناوری اطلاعات وارد هر حوزه ای که می شود باعث بهره وری بیشتر در آن حوزه می گردد.
توسعه پایدار پارادیم نوینی است که در اوخر فرن بیستم راه هایی را فرا راه انسان ها باز می کند و از آن جهت که در آن محوریت با انسان و نقاط ضعف توسط نیافتگی فی المثل زنان، کودکان، فقر و آموزش می باشد، محوریت را در بقا انسان و مجموعه حیات و تداوم آن در نسلهای بعد می بیند. امروز نقش ICT در توسعه پایدار کشاورزی باید دغدغه کسانی باشد که در امر توسعه مشغول تحقیق، تفحص و یا فعالیت عملی و اجرایی می باشند. با توجه به برنامه های مختلف توسعه در کشورهای جهان و اجرای پروژه های مختلف مرتبط با توسعه ICT که در مناطق روستایی کشورهای مختلف جهان صورت گرفته همسو شدن با این برنامه ها در توسعه پایدار کشاوری کشورها و مطالعه آنها یک ضرورت اساسی است. توسعه ICT وسیله ای است برای توانمندسازی اشخاص و اجتماعات روستایی از طریق دسترسی به اطلاعات در فعالیت های کشاورزی، قیمت محصولات، وضعیت آب و هوا و دامداری، بلکه در آموزش افراد، بهبود منابع بهداشتی و سلامت، آگاهی جنسیتی، حکومت گردانی مطلوب و تقویت شبکه بندی بین محلی در برداشته باشد. در مجموع می توان فناوری اطلاعات و ارتباطات را مجموعه ابزارهایی که برای تولید، پردازش، انتقال و ذخیره اطلاعات که در عصر کنونی به کار می رود تعریف کرد. و این ابزار ها اگر در کشاورزی پایدار مد نظر قرار گیرد ثمراتی در خور توجه در بر دارد.