مقاله نقش مديريت پوشش گياهي بر ميزان روانآب سطحي (مطالعه موردي: حوزه آبخيز کچيک، استان گلستان) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در پژوهش هاي حفاظت آب و خاك (علوم كشاورزي و منابع طبيعي) از صفحه ۱۹ تا ۳۳ منتشر شده است.
نام: نقش مديريت پوشش گياهي بر ميزان روانآب سطحي (مطالعه موردي: حوزه آبخيز کچيک، استان گلستان)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مديريت
مقاله پوشش گياهي
مقاله روانآب
مقاله نمونه (قرق)
مقاله شاهد (غيرقرق)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: همت زاده يلدا
جناب آقای / سرکار خانم: باراني حسين
جناب آقای / سرکار خانم: كبير آتنا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
وجود پوشش گياهي در هر منطقه سرعت جريان هاي سطحي را کاهش داده و سبب نفوذ بيشتر آب به داخل خاک مي گردد. در نتيجه تاثير قابل ملاحظه اي بر کاهش سيلاب هاي مخرب خواهد داشت. منطقه مورد مطالعه يکي از مناطق حساس به فرسايش است که همه ساله اثرات جبران ناپذيري از فرسايش و رسوب را متحمل مي شود. هدف اين پژوهش بررسي نقش مديريت پوشش گياهي و به خصوص قرق بر کاهش ميزان روانآب سطحي است. منطقه مورد تحقيق بخشي از حوزه معرف و زوجي کچيک واقع در استان گلستان است که به مدت پنج سال تحت تيمار قرق بوده است. براي اين بررسي ابتدا دو زيرحوزه نمونه (قرق) و شاهد (غيرقرق) به عنوان واحد هيدرولوژيک در نظر گرفته شد. سپس مطالعات پايه شامل فيزيوگرافي، زمين شناسي، هيدرولوژي و اندازه گيري پوشش گياهي، ميزان بارندگي و دبي ناشي از هر بارش انجام گرفت. نمونه برداري گياهي با استفاده از کوادرات يک مترمربعي به صورت سيستماتيک – تصادفي انجام گرديد. تجزيه و تحليل هاي آماري داده ها، شامل t استيودنت و بررسي تغييرات ميزان روانآب سطحي و تغييرات تاج پوشش گياهي از طريق روابط رگرسيوني با استفاده از نرم افزارهاي Minitab و Spss صورت پذيرفت. نتايج حاصل از بررسي پارامترها براي هر يک از زيرحوضه ها نشان دادند که: مولفه هاي پوشش گياهي در سطح ۵ درصد در مقاسيه با شاهد داراي اختلاف معني داري است. پوشش تاجي در داخل قرق به ترتيب ۲/۹۵ درصد و در خارج قرق ۹/۵۲ درصد مي باشد. ميزان روانآب حاصل از رگبارهاي انتخابي در منطقه قرق ۴۳/۱۷ درصد و در منطقه شاهد ۳۸/۳۵ درصد مي باشد. رابطه رگرسيوني به دست آمده بين تاج پوشش گياهي با روانآب و شدت بارندگي با روانآب با مقدار ضريب همبستگي ۷۶/۰ (قرق) و ۸/۰ (غيرقرق) حاصل گرديد. اختلاف بين روانآب ايجاد شده در دو حوزه در سطح ۱ درصد خطا معني دار است. بنابراين با توجه به اثرات مثبت و بارز کمي و کيفي قرق در استقرار و افزايش توليدات گياهي از يک سو وکاهش روانآب هاي سطحي از سوي ديگر به عنوان يکي از روش هاي موثر در مديريت آبخيزها و به خصوص در منطقه مورد مطالعه مي باشد.