سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سمینار آدکا – ترویج علم، چشم اندازها، فرصتها و چالشها

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

مهدی ورمزیار – کارشناسی ارشد جامعه شناسی
جمال ادهمی – دانشجوی دکترای جامع هشناسی

چکیده:

مدیریت دانش به عنوان یکی از عوامل کلیدی ترویج علم در سازمانها حائز اهمیت می باشد. تحقیقات انجام گرفته تا به حال سازمان را به عنوان یک واحد تحلیلی بررسی نموده است که این تحلیلها بینشهایی را درباره اهمیت کسب و انتقال علم در درونسازمان و بینسازمان مهیا نموده و کمتر در سطح فردی به تحلیل ترویج علم پرداخته شده است. شبکه های بین فردی میتوانند غالباً هنجارهای قوی و هویتهای مشترک را در بین اعضای سازمان تولید نمایند، این مساله باعث می شود گستردگی اطلاعات جدید و دیدگاه های متنوع علمی محدود گردند. در این مقاله، ما به دنبال این مسأله هستیم که از طریق بررسی ادبیات توصیفی موضوع مورد تحقیق نشان دهیم، روابط مستقیم بین فردی چگونه بر شکلگیری علم جدید تأثیر می گذارند و افراد چگونه باید تنش بین نیاز برای دسترسی به انواع خاصی از منابع علمی و نیاز به گسترش و حفظ توأمان این منابع را مدیریت نمایند. یافته ها نشان میدهد اگرچه تعداد روابط مختلف در درون سازمان ترویج علم را افزایش میدهد؛ اما تعداد فزاینده روابط درنهایت منجر به کمتر شدن شکل گیری علم جدید می شود.