سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

مهندس لیلا بیگ – دانشجوی کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات (IT)
دکتر محمد فتحیان – عضو هیات علمی و استاریار دانشگاه علم و صنعت ایران
مهندس عاطفه قوامی فر – دانشجوی کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات (IT)

چکیده:

عصر حاضر، عصر تحولات و تغییرات شگرف درفن آوری ها می باشد. عصری که ساختار فکری آن آکنده از
عمق بخشیدن به اطلاعات و توجه به مشارکت نیروی انسانی خلاق و دانش گرا به جای نیروی انسانی عملکردی
است. از این رو مدیریت هوشیار بر آن است تا هرچه بیشتر و بهتر درجهت استفاده از ابزاری به نام دانش برای
رویارویی و مقابله با عوامل عدم اطمینان، حفظ موقعیت و ایجاد خلاقیت و نوآوری جهت گسترش عرصه رقابتی
خود برآید، این امر مستلزم این است که سازمان با ارج نهادن به مدیریت دانش و متقابلا مدیریت خلاقیت و
نوآوری، آنرا به عنوان یک نیاز استراتژیک و ضرورتی جهت پیشگامی در عرصه رقابت پذیری، در زمره برنامه های
اولویت دارخود قرار دهد. مدیریت نوآوری در واقع فرایندی است که از طریق ترکیب و یکپارچگی اجزا مختلف
دانش به پدیدآوردن بدیعیات می پردازد. در این راستا به کارگیری دانش ضمنی به عنوان محرکی اساسی در
موفقیت فرایند نوآوری، تاثیر قابل ملاحظه ای در کارایی شرکتها خواهد داشت. این مقاله در آغاز دلایل اهمیت
دانش ضمنی در فرایند خلاقیت، نقش دانش ضمنی را در مدیریت نوآوری شناسایی کرده و مواردی از موانع و
مشکلات ایجاد وتسهیم آنرا ذکر می کند. سپس بر اساس آخرین پژوهشهای انجام گرفته در این حوزه، مدل
یکپارچه ای جهت تشریح تاثیر دانش ضمنی بر مدیریت موفقیت آمیز نوآوری تشریح و ارائه می گردد، در پایان
اهرم های کلیدی مدیریت دانش ضمنی شناسایی شده و تاثیر مثبت آن بر موفقیت نوآوری مورد تجزیه و تحلیل
قرار می گیرد.