سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۲
نویسنده(ها):
ثمره برارپور – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، آموزشکده فنی و حرفه ای سما، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قائم شهر، ایران
سیده زهرا نوربخش – دانشجوی دکتری مدییت محیط زیست، مؤسسه آموزش عالی تجن، قائمشهر، ایران
یوسف اخترشناس – کارشناس معماری، مؤسسه آموزش عالی صنعتی قائم
علی طهماسب پور – کارشناس مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:
از چندی پیش با اجرایی شدن اصل یکصدم قانون اساسی و حضور شوراها، نقش مشارکت مردم در نظام مدیریت شهری تا حدی توسط دولت ها پذیرفته شده است در حالی که پیش از ان نقش مشارکت مردم جندان دیده نمی شد. این امر اگرچه فاصله زیادی تا تحقق کامل مشارکت مردم در همه امور مربوط به خود دارد، لیکن شروع آن را باید به فال نیک گرفت. مقاله حاضر سعی دارد به بررسی میزان مشارکت اهالی محدوده مورد مطالعه که محدوده ۵ بافت فرسوده شهرستان قائم شهر می باشد، با تأکید بر نقش مشارکت در بهسازی و نوسازی محدوده، بپردازد. در این پژوهش با روش تحلیلی – پیمایشی و با اقدام به مطالعات پیمایی با استفاده از ابزار پرسشنامه و مشاهده مشارکتی و م صاحبه های هدفمند، به شناخت و ارزیابی محدوده پرداخته شد و از تکنیک های مشاهده، مصاحبه، روش های اسنادی، تحلیل محتوی و مطالعات موردی استفاده شده است. جامعه آماری مشتمل بر ۱۰۷۱۰ نفر بوده است که تعداد ۱۲۴ پرسشنامه از بین جامعه آماری به صورت تصادفی نمونه برداری شد. بر اساس نتایج حاصل از پیمایش و بررسی میزان تمایل به مشارکت در محدوده ۵، به دلیل وجود حس تعلقی که ساکنین نسبت به محله خود دارند بیشتر آنان در زمینه فعالیت های مرتبط با محله خود تمایل به همکاری دارند. وجود فرسودگی کالبدی و کارکردی در این محدوده، بیانگر نیاز مبرم آن به بهسازی و نوسازی می باشد. بهترین راهکار اجرایی در جهت سریعتر کردن روند بهسازی و نوسازی این محله، پذیرش مشارکت مردم در فرایند طرح بهسازی و نوسازی محله است.