سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش ملی عمران، معماری و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۷
نویسنده(ها):
حسین علی امینی خواه میبدی – دکترای مدیریت دولتی دانشگاه پیام نور مرکز یزد
طاهره مقنیان خانقاه – دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد دانشکده بهداشت
شهراد رضایی طهرانی – کارشناس ارشد مهندسی کامپیوتر دانشگاه پیام نور مرکز یزد

چکیده:
از وظایف جهانگردان شناخت زوایائی مختلف جوامع است این هدف در طول تاریخ در جهانگردانی مثل ناصر خسرو قبادیانی و مارکوپلو مشهور است اما امروزه با پیچیده تر شدن جوامع جهانگردی دارای ابعاد دیگری شده است و جهانگرد با تعریف اولیه به عنوان بخشی از مجموعه بزرگتر است. حال این سؤال پیش می آید که آیا یک جهانگرد امروزه می تواند با هدف اولیه و تاریخی این روند اجتماعی ادامه دهد؟ جواب این سؤال می تواند با هدف اولیه و تاریخی این روند اجتماعی ادامه دهد؟ جواب این سؤال می تواند این باشد که آثار باستانی تنها بازمانده تاریخی نیستند بلکه خصوصا در کشورها می تواند مجموعه ای از عقاید افکار و طرز زندگی باشد که امروزه بخش عمده ای از آن از میان نسبت و فرهنگ جامعه ها محو شده است با وجود احساس کمبود در این بخش هویتی جامعه وظیفه یک جهانگرد معلوم می شود و آن این است که یک جهانگرد باید انگیزه تحلیل و بررسی را در سایر علوم انسانی نظیر تاریخ باستان شناسی و… ایجاد کند و این امر مهم ما را مجبور به بررسی گردشگری اجتماعی، سنتی در جوامع محلی به عنوان عضو کوچکی از یک ملت می کند