سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیده راضیه جعفری – گروه زمین شناسی دانشگاه بوعلی سینا، همدان
علی اصغر سپاهی گرو – گروه زمین شناسی دانشگاه بوعلی سینا، همدان
فرهاد آلیانی – گروه زمین شناسی دانشگاه بوعلی سینا، همدان

چکیده:

در جنوب دره سیمین (همدان) واقع در یال شرقی مجموعه پلوتونیک الوند سنگهای دگرگونی درجه بالا از نوع میگماتیت وجود دارد که نحوه برونزد این زون میگماتیتی از شکل کلی زون سنندج – سیرجان تبعیت می کند. در اثر دگرگونی ناحیه ای و دگرگونی مجاورتی متعاقب آن کانیهای متعددی چون آندالوزیت، سیلیمانیت، کیانیت، کردیریت، گارنت، استارولیت و اسپینل در این سنگها متبلور شده اند.
بلورهای استارولیت در شیست ها و میگماتیت های منطقه به وفور یافت می شود. اندازه بلورهای استارولیت در بعضی از شیست ها گاه به طول بیش از ۱۰ سانتی متر هم می رسد و بلورهای استارولیت به صورت منشوری و دارای ماکل های ضربدری و ستاره ای در این سنگها یافت می شود. تشکیل استارولیت به خرج سیلیکاتهای آلومینیم دار مانند سیلیمانیت و هم یافتی آنها با گارنت قابل توجه است. حضور استارولیت بیانگر دمای° C ۵۲۰ تا °C ۷۲۰ و فشار بین۳/۵تا ۱۴ کیلوبار است که حاکی از شرایط رخساره آمفیبولیت است. به علاوه حضور میان لایه های آمفیبولیتدر میان سنگ های میگماتیتی شاهد دیگری بر دگرگونی تا حد رخساره آمفیبولیت در این منطقه می باشد. از آنجا که ۶۷۵ تخمین زده شده است، این شرایط با حضور °C حداکثر دمای اعمال شده بر میگماتیت های منطقه حدود استارولیت در میگماتیت ها مطابقت دارد. اما شواهد صحرایی، ساخت و بافت سنگهای استارولیت دار نشان می دهد که این کانی اغلب در مجاورت توده های نفوذی و دایک های آپلیتی – پگماتیتی مجتمع بوده و در واقع بیشتر با دگرگونی مجاورتی مرتبط بوده و از دگرگونی ناحیه ای پیشرونده حاصل نشده است.