سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهرک فیض ساکت –

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] نگاهی کوتاه به آمار و ارقام در مورد رشد شهرنشینی و ظهور شهرهای بزرگ می تواند به خوبی نشانگر اهمیت و نقش نوین شهرها باشد . درصد شهر نشینی در کشورهای در حال توسعه از ۲۶% د ر سال ۱۳۵۴ به ۴۵% در سال ۱۳۷۹ رسیده است . با رشد عظیم شهرها و نقش دوگانه ای که ایفا می کنند . برنامه ریزی، سرمایه گذاری و مدیریت شهرها با پیچیدگی و تحول خاصی روبرو شده است . امروزه وظایف نوین مدیریت شهری در محورهای : مدیریت و بهبود سرماینه گذاری زیربنایی، ارائه و توزیع خدمات اجتماعی و رفاهی و فرهنگی، ارتقاء رشد اقتصادی، بهبود شرایط زندگی مردم و برنامه ریزی استراتژیک مطرح می باشد . شیوه مدیریت شهری خصوصا در کشورهای در حال توسعه تا قبل از ظهور کلان شهرها محدود به یک سری فعالیت های روزمره بوده است . مدیریت شهری نوین عبارت است از (اداره امور شهر، در چارچوب اهداف و سیاست های ملی و به منظور تضمین رشد پایدار مناطق شهری ). این تحول را می توان بخشی از برنامه تمرکز زدایی در سال های اخیر دانست. تفاوت های عمده ای بین دو دیدگاه سنتی و نوین برنامه ریزی و مدیریت شهری وجود دارند از جمله اینکه در دیدگاه سنتی (شهرها مشکل آفرین اند ) ولی در دیدگاه نوین ( شهرها عامل نوآوری و رشد اقتصادی هستند ) و سایر تفاوت هایی که در یک جدول مقایسه ای در اصل مقاله مطرح شده اند. مقایسه وظایف حکومت های محلی ۷ کلان شهر مهم دنیا و تهران ( ایران ) در قالب چهار ماتریس ( جدول ) از ابعاد مختلف ذیل مورد بررسی قرار گرفته اند، این عوامل و متغیرها عبارتند از (۳۹ متغیر ): جمعیت و نرخ رشد آنها، مساحت، قدرت قانونی، شیوه مدیریت، حیطه اختیارات منطقه ای، مشکلات شهری، منابع مالی شهرداری، نقش شهر، برنامه ریزی شهری، امور اقتصادی، بخش های اقتصادی شهر، توسعه شهر، اداره ساختمان و نظارت، مسکن، رفاه اجتماعی، بهداشت عمومی، آموزش و پرورش ،امور فرهنگی و محیط زیست، فضای سبز، امور ورزشی و تفریحی، پلیس، راهنمایی و رانندگی، امور ترافیک و حمل و نقل ،تاسیسات ( آب / برق / گاز ) و … با در نظر داشتن تجربیات کلان شهرهای مختلف، وظایف مدیریت کلان شهری در هفت محور جمع بندی شده است .