سال انتشار: ۱۳۷۵

محل انتشار: اولین همایش مراکز تحقیق و توسعه صنایع و معادن

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

ناصر صنوبر – عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز

چکیده:

ایزو ۹۰۰۰ گواهینامه ایست که از سوی سازمان بین المللی استاندارد به شرکتهایی تعلق می گیرد که از نظر ساختار سازمانی، با تاکید بر جنبه های کنترل کیفیت، حائز شرایط مندرج در دستور العمل مربوطه میباشند. اگرچه ابتدا گواهینامه مزبور فاقد اثر بخشی در خارج از شرکتها بود، ولی بتدریج بعنوان یکی از اسناد ضروری برای شرکت در مناقصه های بین المللی بویژه در زمینه صادرات خدمات فنی، ساختمانی، مدیریتی و سایر کالاها و خدمات مطرح شده است. از این روضروری است شرکتهای علاقمند به بهبود، توسعه و تعالی محصول و گسترش صادرات در صدد اخذ گواهینامه مزبور باشند. از جمله مزیتهای ایزو ۹۰۰۰ اینکه، جنبه بین المللی داشته و حائز اهمیت حیاتی برای صادر کنندگان است، بویژه در کشورهای صنعتی، جزو مدارک ضروری شرکت در مناقصه های بین المللی و قراردادهای صادرات مستمر است، توان بالقوه فروش را افزایش داده و کارایی شرکت در زمینه کنترل هزینه ها را تضمین نموده و حاشیه فروش را بهبود می بخشد و در نهایت اینکه از بهبود مستمر در نیروی انسانی و سیستم سازمانی اطمینان خاطر بدست می دهد.
با توجه به اینکهوجود واحدهای فعال تحقیق و توسعه یکی از عناصر اصلی در اخذ گواهینامه ایزو ۹۰۰۰ بوده و از سوی دیگر شرکتهای ایرانی آشنایی کمی با این گواهینامه دارند، در این مقاله ضمن تشریح جایگاه واحدهای تحقیق و توسعه سازمان ها در کسب گواهینامه ایزو ۹۰۰۰، به رئوس مطالب مندرج در دستورالعمل و نحوه تقاضا برای گواهینامه اشاره خواهد شد.