سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: کنگره ملی علوم انسانی

تعداد صفحات: ۳۲

نویسنده(ها):

رضا تاج ابادی – کارشناس ارشد کتابداری
کریم مشایخی – کارشناس ارشد

چکیده:

بازگشت به مرحله بیسوادی یعنی ازدست دادن توانایی خواندن ونوشتن که ازکمبود مطالعه توسط نوسوادان نشأت م یگیرد.این امریک تهدید محسوب می شود و بخشی ازافراد ذی نفع درسوادآموزی راتحت تأثیر قرارمی دهد.مبارزه با پدیده بیسوادی زمانی موفقیت آمیزاست که برای مراحل پس ازنوسوادی نیز برنامه های مدون، جامع درنظرگرفته شود. هدف اصلی ازتلاش عظیم و بسیج فراگیر جامعه برای ریش هکن کردن بیسوادی، تنها فراگرفتن مقطعی مهارت خواندن و نوشتن نیست؛ بلکه توانا ساختن بزرگسال و فرد نوسواد برای استفاده از این مهارت ها در زندگی و استفاده از دنیای علم و دانش است. برای جلوگیری از بازگشت به بیسوادی، حفظ و تقویت در نوسوادان لازم است. به طورجدی برنامه های ویژه ای در نظر گرفته شود و نوسوادان عملاً تحت پوشش برنام ههای آن در آیند و در این میان نظام آموزشی غیررسمی و کتابخانه های عمومی می توانند سهم خود را در رشد و توسعه کشور را ادا نمایند. کتابخانه ها درجهت حمایت از امر آموزش و تحقیق، منابع و اطلاّعات موردنیاز جامعه نو سواد را فراهم می آورند با وجود و حمایت کتابخان هها به عنوان مراکز فرهنگی است که خودآموزی را برای همه افراد جامعه ممکن می سازد و وظیفه حمایت و تقویت از برنامه های سواد آموزی و پس از آن را به عهده دارد. درایران با توجه به گسترش شبکه کتابخانه عمومی در شهرها و روستاها می توان مواد موردنیاز و مناسب برای نوسوادان و کم سوادان جامعه را از طریق آنها فراهم ساخت و به تثبیت مهارت های سواد و رسیدن به مرز خودآموزی کمک کرد. فعالیت های سوادآموزی کتابخانه ها باید در جهت همکاری با دیگر ارائه دهنده گان آموزش بزرگسالان بوده و هدایت شود. هدف از مقاله حاضر ارائه راه های مؤثّر جلوگیری از بازگشت مجدد نوسوادان به بی سوادی و گوشزد نمودن به دست اندرکاران کتابخانه های عمومی جهت توجه جدی و کافی به نیازهای مطالعاتی سوادآموزان ونقش کتابخان هها و کتابداران برای گسترش و تقویت این آموزش ، به ویژه نوسوادان و کم سوادان است