سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین همایش بین المللی بهینه سازی مصرف سوخت در ساختمان

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

غلامرضا براتی – استادیار گروه جغرافیای دانشگاه رازی

چکیده:

درجه حرارت از دیرباز به عنوان تاثیرگذارترین عنصر اقلیمی در ویژگی های معماری ساختمانهای مسکونی بوده است. در این میان قلمرو آب و هوای گرم و خشک که بخش اعظم کشور ایران را در میگیرد، با اختلاف درجه حرارت های فصلی و شبانه روزی بالاتر از ۵۵ درجه سانتیگراد، از دیگر اقلیمها اهمیت بیشتری می یابد. ساکنان این مناطق از چندهزار سال پیش تا کنون با بهره گیری از مصالحی که در دسترس و فراوان بود، اقلیمی ترین و کم هزینه ترین مساکن را از لحاظ قابلیت گرمایش و سرمایش طراحی واجرا نموده اند.