سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سید محمدرضا علوی مقدم – استادیار دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
اعظم قاسمی – دانشجوی دکترای دانشگاه علامه طباطبائی
سید بهنام علوی مقدم – دانشجوی دکترای دانشگاه علامه طباطبائی و کارمند رسمی وزارت آموزش و پرو

چکیده:

در فصل ۳۶ دستور کار ۲۱ کنفرانس ریودوژانیرو ، تحت عنوان توسعه آموزش و بالا بردن سطح آگاهی به اهمیت و نقش آموزش د رتوسعه پایدار پرداخته شده است. همچنین بر اساس دستور کار کنفرانسهای ریو + ۵ و ژوهانسبورگ ، دولتها موظف شدند تا از موسسات آموزشی د رراستای گسترش آموزش خصوصا در زمینه مبانی توسعه حمایت نمایند. آموزش در راستای اهداف توسعه پایدار می تواند نقش مهمی در اصلاح دید مردم خصوصا دانش آموزان و دانشجویان و بکارگیری این مبانی در زندگی و فعالیتهای تخصصی آنها داشته باشد . اهداف اصلی آموزش بالا بردن سطح تعقل ، دانش و اخلاق در افراد و افزایش سطح مسئولیت پذیری آنها در سطح جامعه می باشد. یکی از وظایف مهم وزارت آموزش و پروش و وزارت علوم ، تحقیقات و فن آوری در کشور ، فراهم آوردن بستر مناسب برای آموزش متکی بر مبانی توسعه پایدار است. یکی از مهمترین ارکان مهندسی محیط زیست ، مدیریت مواد زائد جامد است که آموزش نقش ، بسیار مهمی را د رانجام پروژه های مربوط به آن ایفا می نماید و عدم توجه به آن باعث به وجود آوردن زیانهای اقتصادی ، از بین رفتن منابع و آلودگی محیط زیست می گردد. متاسفانه در کشورهای در حال توسعه ، توجه زیادی به این بخش نشده که این امر باعث آلودگی شدیدی زیست محیطی خصوصا در شهرهای بزرگ این کشور (مانند تهران) گردیده است. براساس آمارهای موحد ، روزانه در حدود ۳/۵ میلیون تن زباله در سراسر دنیا تولید می شود که سهم کشور ما در تولید آن در حدود ۴۰ هزارتن در زور است. درحال حاضر حجم قابل توجهی از مواد زائد تولیدی در کشور به صورت غیر بهداشتی در زمین دفن شده و یا در سطح زمین پخش می شود . رد این خصوص پروژه های متععدی مانند پروژه بازیافت د رمبدا در شهرهای مختلف کشور مانند تهران ، اصفهان ، مشهد و شیراز تعریف شده و به اجرا درآمده که متاسفانه بسیاری از آنهابا موفقیت چندانی همراه نشده است . به نظر میرسد عدم آموزش صحیح و اصولی ، که منجر به عدم آگاهی عوام مردم خصوصا دانش آموزان و دانشجویان می گردد یکی از عوامل مهم د رموفق نبودن پروژهها بوده است. در این مقاله به بررسی اجمالی نقش آموزش(رسمی و غیر رسمی) د رمدیریت مواد زائد جامد در ایران پرداخته می شود.