سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مسعود علی دوست – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان
شهریار صبح زاهدی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان
محمدرضا پورنصراله – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان

چکیده:

وجود پوشش گیاهی در هر منطقه ای بخصوص در مناطق کوهستانی سرعت جریانهای سطحی و فرسایش خاک را کاهش داده و سبب نفوذ آب بیشتر به داخل خاک می گردد، بنابراین پوشش گیاهی تاثیر قابل ملاحظه ای بر کاهش سیلابهای مخرب خواهد داشت . منطقه مورد مطالعه از زیر حوضه های چاکرود در حوضه آبخیز پلرود از توابع شهرستان رودسراست ، در این تحقیق دو زیر حوضه کوچک جنگلی و زراعی به عنوان واحد هیدرولوژیک بصورت مجزا م ورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته .با بررسی پارامترهای فیزیولوژی هر یک از حوضه ها و اندازه گیری بارندگی و شدت و دبی ناشی از هر بارش رابطه رگرسیونی بدست آمده بین شدت بارندگی و رواناب با مقدارضریب همبستگی۰/۸۰ جنگلی و ۰/۸۳ زراعی) برای هر یک از حوضه ها نتایج ز یر حاصل گردید :در حوضه جنگلی با توجه به وجود ۶۰ درصد پوشش گیاهی درختی و درختچه ای و لاشبرگ که تاثیر به سزایی در کاهش رواناب در عرصه دارد بیشترین عامل مؤثر در افزایش رواناب را شیب حوضه د اشته. میزان رواناب حاصل از بارندگی در این منطقه۴۶/۸درصد است . درحوضه زر اعی از پارامترهای موثر در افزایش رواناب : شیب حوضه، زمان تمرکز، بخصوص عدم وجود پوشش گیاهی دراکثر مواقع سال است.رواناب حاصل ازبارندگی دراین حوضه۸۵/۶ درصد است