سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت و توسعه کشاورزی پایدار در ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مهسا مدنی حسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده علوم خاک پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دا
سپیده ابریشم کش – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده علوم خاک پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دا

چکیده:

کشاورزی پایدار نوعی کشاورزی است که در جهت منافع انسان بوده، کارایی بیشتری در استفاده از منابع دارد و با محیط در توازن است. در کشاورزی پایدار سه موضوع دارای اهمیت زیادی است: اولین موضوع درآمد کافش به خصوص در بین افراد کم درآمد، دومین موضوع افزایش قابلیت دسترسی به غذا و مصرف آن، این بدان معناست که باید از طریق افزایش تولید و بهبود بازاریابی، غذایی بیشتر و قابل دسترس تولید شود. موضوع سوم، حفاظت منابع طبیعی می باشد. کشاورزی پایدار در برگیرنده جنبه های مختلفی است، که یکی از آنها استفاده از مواد غیر شیمیایی نظیر چای کمپوست جهت مبارزه با آفات و بیماری های گیاهی می باشد. در حال حاضر فناوری کاربرد کمپوست، روشی ارزشمند برای افزایش عملکرد در کشاورزی پایدار می باشد. کمپوست با تقویت خاک و کنترل عوامل بیماری زا، موجب صرفه جوییدر هزینه و کاهش مصرف قارچ کش ها و حفاظت محیط زیست می گردد. چای کمپوست، عصاره استخراجی کمپوست می باشد که از عوامل تخمیر توسط باکتری ها، قرچ ها، پروتوزئر ها، و نماتدهای افزوده شده به ضایعات حاصل می گردد. لازم به ذکر است که کمپوست محصول تجزیه بیولوژیکی مواد آلی، تحت شرایط کنترل شده می باشد. گرمای تولید شده توسط میکروارگانیسم های تجزیه کننده در طی فرآیند تولید چای کمپوست بیشتر عوامل بیماریزای باکتریایی، قارچی و بذر علف های هرز را از بین می برد. بسیاری از میکروارگانیسم های سودمند به گرما حساس نبوده و زنده خواهند بود. بیماری هایی چون کپک خاکستری لوبیا و توت فرنگی، کپک پودری خیار، لکه سیاهی گل سرخ، پژومردگی فوزاریوم و کپک برفکی چمن توسط چای کمپوست کنترل می شوند.