سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: کنفرانس بین المللی عمران، معماری و توسعه پایدار شهری
تعداد صفحات: ۱۲
نویسنده(ها):
احسان پسرک لو – کارشناس ارشدشهرسازی شهرداری مینودشت گلستان
حمیدرضا عطایی نجف آبادی – عضو هیئت علمی گروه شهرسازی موسسه اموزش عالی نجف آباداصفهان

چکیده:
سازگاری خدمات با نیازهای امروزین شهروندان و کمبود مراکز فعالیتی شبانهروزی درون بافتهای قدیم، موجب شدهاند تا نه تنها مردم به سمت این بافتها جذب نشوند بلکه کسانی هم که در این نقاط ساکن بودهاند، تصمیم به ترک آنجا گرفته و در محلات نوساز ساکن شوند. بافت قدیم گرگان نیز از این قاعده مستثنی نبوده و توجه کم برنامه ریزان به پیاده راه های آنها باعث ایجاد مشکلاتی شده است. از این رو، بهبود کیفیت پیاده راه های این فضاها نقش عمدهای در احیای حیات اجتماعی آن دارد. در جریان توسعه محلات پیاده مدار در بافت قدیم گرگان می توان با دستیابی به الگوی مناسب استقرار کاربری ها، اجرای شرایط لازم برای ارتقاء کیفیت پیاده راه های موجود در بافت و تعیین مطلوبترین فعالیتها در کاربری های جدید پیرامون آن، باعث تشویق پیادهروی در محلات این بافت گردید. در این راستا، مساحت کاربری های جاذب عابران پیاده در بافت قدیم گرگان استخراج شده و سپس درصد کاربران پیاده مراجعه کننده به آنها در زمانهای مختلف از طریق برداشتهای میدانی برآورد گشته و با استفاده از آزمون فریدمن، آزمون همبستگی و رگرسیون خطی، میزان ارتباط بین مساحت کاربریها و درصد کاربران پیاده بدست آمده است. تحلیلهای آماری، بین درصد کاربران پیاده مراجعه کننده به بافت قدیم گرگان و مساحت کاربری تجاری، میزان ارتباط بیشتری را نسبت به سایر کاربری ها نشان می دهند