مقاله نقش کم آبياري کنترل شده بر کميت و کيفيت چغندرقند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله چغندرقند از صفحه ۱۶۹ تا ۱۸۲ منتشر شده است.
نام: نقش کم آبياري کنترل شده بر کميت و کيفيت چغندرقند
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چغندرقند
مقاله کارآيي مصرف آب
مقاله کم آبياري
مقاله مراحل رشد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرزام نيا مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: زارعي قاسم
جناب آقای / سرکار خانم: فتح اله طالقاني داريوش
جناب آقای / سرکار خانم: درويشي زيدآبادي داوود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين پ‍‍ژوهش اثرات تيمارهاي مختلف کم آبياري بر چغندرقند در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي در سه تکرار در سال هاي ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ در دو منطقه بردسير در استان کرمان و کرج در استان البرز بررسي شدند. مقدار آب موردنياز گياه در مقاطع دو روزه محاسبه و اين مقدار در سه مرحله از رشد (توسعه، ميان فصل و رسيدن) در دورهاي متفاوت (دو روز، سه روز، چهار روز و پنج روز) به گياه داده شد. سيستم آبياري مورد استفاده آبياري قطره اي – نواري (Tape) بود. پس از برداشت، صفات مهم مربوط به کميت و کيفيت چغندرقند تعيين و تجزيه مرکب براي دو منطقه و دو سال انجام شد. به منظور تعيين رابطه حجم آب مصرفي به عنوان متغير مستقل و صفات مورد نظر به عنوان متغير وابسته، ضرايب همبستگي تعيين و تجزيه رگرسيون انجام شد. اثر تيمارها بر کليه صفات به جز پتاسيم، سديم و نيترو‍‍‍‍ژن مضره معني دار شد (P<0.05). تيمارهاي T9 (تنش آبي متوسط در مراحل توسعه و رسيدن تکنولوژيکي) و T10 (تنش آبي متوسط و شديد در مرحله رسيدن تکنولوژيکي)، از نظر عملکرد ريشه و شکر، کارآيي مصرف آب آبياري بر اساس عملکردريشه و شکر، عيارقند و شاخص کيفي صنعتي برتر بوده و قابل توصيه مي باشند. آب مصرفي در تيمارهاي فوق به ترتيب در بردسير ۶۸۴۰ و ۶۹۴۴ و در کرج ۷۷۵۸ و ۷۸۴۹ مترمکعب در هکتار بود که حدود ۷۷ درصد آب مصرف شده در تيمار T1 (شاهد) است. تيمارهاي ياد شده در تجزيه مرکب مناطق نيز برتر بودند. نتايج نشان دادند که تنش در مرحله ميان فصل نسبت به مراحل ديگر نقش بيشتري در کاهش عملکرد ريشه داشته است. هم چنين، تيمارهايي که در مراحل مختلف رشد محدوديت آبي نداشته و يا کم تر داشته اند (T1، T2 و T3)، داراي کمترين کارآيي مصرف آب آبياري بوده و کمتر قابل توصيه اند.