سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت و توسعه کشاورزی پایدار در ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

علی سالک زمانی – اعضای هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
ولی فیضی اصل – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم
مسعود زابلستانی – اعضای هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی

چکیده:

با توجه به اینکه مواد آلی پایه تولیدات خاک بوده و با کاهش آن در خاک بوده و با کاهش آن در خاک بر اساس قانون حداقل لیبیگ قابلیت تولید خاک نیز کاهش می یابد لذا برای بالا بردن توان تولیدی خاک و اصلاح خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی آن باید مقدار مواد آلی خاک را افزایش داد و چون مواد آلی موجود در خاک در سالهای آیش بیشتر تلف می شود لذا به جای اینکه زمین را آیش بگذاریم بهتر است گیاهی به عنوان کود سبز کاشته شده و به خاک برگردانده شود. لذا به این منظور بررسی اثرات کاربرد کود سبز در خصوصیات فیزیکی، شیمیایی خاک در قالب بلوکهای کامل تصادفی با چهار تیمار تامین فاکتور نیتروژن (C/N=10, C/N=20, C/n=30, C/N=36) و یک تیمار شاهد در چهار تکرار و به مدت ۶ سال در ایستگاه کشاورزی دیم مراغه به اجرا درآمد. در این پژوهش گیاه مورد نظر چاودار پاییزه بوده که در مرحله ظهور سنبله به عنوان کود با تامین فاکتور نیتروژن مربوطه جهت تجزیه بهتر آن توسط میکروارگانیسم ها به خاک برگردانده شد و در پاییز همان سال به صورت یکنواخت گندم دیم رقم سرداری در آن کشت گردید. اعمال فاکتورهای مختلف نیتروژن به همراه کاربرد کود سبز، صفات گیاهی، ارتفاع سنبله، تعداد سنبله در واحد سطح و تعداد پنجه بارور را در گندم دیم به ترتیب ۸، ۶ و ۱۱ درصد در مقایسه با تیمار شاهد افزایش داد. بیشترین میزان متوسط عملکرد دانه ۲۴۸۴ کیلوگرم در هکتار و کمترین آن با ۱۷۵۷ کیلوگرم در هکتار به ترتیب از تیمارهای کاربرد ۲۶ کیلوگرم در هکتار (C/N=30) و تیمار شاهد (C/N=36) به دست آمد.