مقاله نقش گيرنده هاي ملاتونين در يادگيري فضايي موش هاي صحرايي تيمار شده با روشنايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان از صفحه ۶ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: نقش گيرنده هاي ملاتونين در يادگيري فضايي موش هاي صحرايي تيمار شده با روشنايي
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تيمار روشنايي
مقاله يادگيري و حافظه فضايي
مقاله ملاتونين
مقاله لوزيندول
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سلامي محمود
جناب آقای / سرکار خانم: طلايي زواره سيدعليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بسياري از رفتارهاي پستانداران بالغ محصول برهمكنش فعاليت هاي وابسته به ژنتيك و تجربه حسي در دوره بحراني تكامل مغز است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي تقابل اثر ملاتونين، آنتاگونيست آن؛ لوزيندول و تيمار روشنايي بر فرآيندهاي يادگيري و حافظه فضايي موش هاي صحرايي در ماز آبي موريس است.
روش بررسي: با استفاده از ۶۰ راس موش صحرايي نر ۴۵ روزه كه به طور تصادفي در ۲ گروه توزيع شده بودند، اين مطالعه تجربي انجام شد. گروه (Control) CO كه حيوانات اين گروه از بدو تولد تا پايان آزمايشات در شرايط تاريكي – روشنايي ۱۲-۱۲ ساعته قرار داشتند و گروه (Light Reared) LR كه در روشنايي كامل رشد يافتند. هر گروه به سه زير گروه كنترل، دريافت كننده ملاتونين و دريافت كننده لوزيندول تقسيم شد. با استفاده از ماز آبي موريس روند يادگيري و تثبيت حافظه حيوانات به مدت ۵ شب بررسي شد.
يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان مي دهند كه در مرحله يادگيري حيوانات LR يادگيري كندتري دارند. همچنين، ملاتونين باعث كندتر شدن روند يادگيري موش هاي كنترل مي گردد. لوزيندول باعث بهبود يادگيري موش هاي LR شد. تيمار روشنايي و ملاتونين بر تثبيت حافظه اين حيوانات بي تاثير بود و لوزيندول تنها باعث اختلال در تثبيت حافظه موش هاي كنترل گرديد.
نتيجه گيري: تيمار روشنائي باعث ايجاد اختلال در روند يادگيري فضائي موش هاي صحرايي مي شود و نيز ملاتونين، يادگيري فضايي حيوانات كنترل را با مشكل مواجه مي كند. هيچ كدام از دو مداخله فوق بر روند تثبيت حافظه موثر نيستند.