سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۸۶

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی مبارکی – دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
علی منصوریان – دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
محمدرضا ملک – دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:

جمع آوری و استفاده از اطلاعات مکانی مربوط به وضعیت کنونیحادثه در کمترین زمان ممکن از جمله نیازهای اساسی در مدیریت بهینهحوادث می باشد. تحقیقات انجام شده در این زمینه گویای آنست که این امر جز با همکاری سازمانهای درگیر مدیریت حوادث میسر نمی گردد. بعبارتی دیگر هر یک از سازمانهای مذکور می بایستی جمع آوری بخشی از اطلاعات مکانی مورد نیاز در مدیریت حوادث را بر عهده گیرند و با به اشتراک گذاری این اطلاعات، آن را در دسترس سایر ارگانهای مسوول قرار دهند. در این راستا Mansourian (2005) نشان داد که زیر ساخت داده مکانی (SDI) و GIS تحت وب، چارچوب مناسبی برای مدیریت اطلاعات مکانی در شرایط بحرانی بوده و با استفاده از این چارچوب مدیریت بحران را می توان بطور قابل ملاحظه ای ارتقاء داده و تسهیل نمود.
با توجه به چارچوب SDI مدیریت بحران، سیستم اطلاعات مکانی همراه که آن را اصطلاحا GIS همراه می نامند، می تواند نقش مهمی در جمع آوری و بهنگام سازی اطلاعات مورد نیاز با توجه به اهمیت مساله زمان داشته باشد. GIS همراه همچنین می تواند تصمیم های اخذ شده توسط مامورین امداد در منطقه را بهبود بخشد. این در حالیست که برای استفاده از فناوری GIS همراه در مدیریت حوادث، لازم است مدل مفهومی SDI مدیریت بحران را بگونه ای توسعه داد که پشتیبان کننده کاربریها و خصوصیات محیط همراه در مدیریت حوادث باشد.
در قالب یک پروژه تحقیقاتی، توسعه مدل مفهومی SDI مدیریت بحران و ایجاد یک سیستم GIS همراه نمونه جهت مدیریت بهینه حوادث در دست اجرا می باشد. در این مقاله، اهداف و دستاوردهای پروژه تاکنون ارائه می گردد.