سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: کنفرانس بین المللی عمران، معماری و توسعه پایدار شهری
تعداد صفحات: ۱۲
نویسنده(ها):
مریم نوروزی چادگانی – دانشجوی کارشناسی ارشدمهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
مهنوش محمودی – دانشجوی دکتری معماری اسلامی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

چکیده:
این مقاله پژوهشی درباره ی بررسی نماد و نشانه های تزئینات نمای خانه های دزفول است.نمادها کهن ترین روش بیان و کهن ترین روش در حفظ و انتقال باورهای فرهنگی در جوامع هستند (نقی زاده، ۱۳۸۱). دقت در بکارگیری سمبول ها در معماری دزفول این نکته را نمایان می سازد که در این معماری استفاده از آنچه که ما آن را تزیین می نماییم، صرفاً برای زیباسازی سطوح بکار نرفته است (کیانی، تزیینات در دوره اسلامی: ۲۵۸)، بلکه معانی شکل ها و نقش ها حتی بر جنبه تناسب ها و زیبایی شناسی ظاهری تفوق داشته،که این نشان دهنده هویت و فرهنگ دزفول است.،و و علاوه بر آن تاثیر روحی و روانی مثبتی برمحیط می گذاشتند،که امروزه اثری از اعتقادات و فرهنگ مردم و اثری از اعتقادات مثبت روان شناسانه محیطی درمعماری خانه ها نیست،که در این بین باز خوانی و باززنده سازی اصول و معیارهای خلق آثار و تزئینات نیز باید به دلیل حفظ ارزشهای فرهنگی مورد توجه قرار بگیرد.بنابراین هدف این مقاله شناخت عناصر وآرایه های تزیینی وبررسی نمادها و نشانه های خانه های دزفول با استفاده از منابع و مطالعات میدانی وکتابخانه ای و بررسی توصیفی-تحلیلی است،تابتوان جلوه ای از هویت سنتی فرهنگ دزفول و تاثیرات مثبت روان شناسانه محیطی را نشان داده،ما در معماری سنتی ثروتی داریم به نام « فرهنگ و سنت » که باید آن را بشناسیم و از طریق این شناخت به نتیجه رسیده وطراحیمان را بهبود ببخشیم و داشته هایمان را زنده کنیم