مقاله نماهاي باليني و آسيب شناختي مبتلايان به ليکن پلان در مشهد (۸۶- ۱۳۷۶) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان از صفحه ۶۳ تا ۶۷ منتشر شده است.
نام: نماهاي باليني و آسيب شناختي مبتلايان به ليکن پلان در مشهد (۸۶- ۱۳۷۶)
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ليکن پلان
مقاله تظاهرات شايع
مقاله نماي بافت شناسي
مقاله مشهد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مشايخي قويونلو وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: طيبي ميبدي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: صفايي بيتا
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي راد محمد
جناب آقای / سرکار خانم: حقاني علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ليکن پلان يک بيماري پوستي مزمن با ضايعات پوستي مخاطي التهابي است که شيوع آن ۲-۱درصد مي باشد. اين مطالعه به منظور توصيف نماهاي باليني و آسيب شناختي مبتلايان به ليکن پلان در مشهد انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي مقطعي اطلاعات مربوط به سن , جنس و نيز مشخصات مربوط به بيماري مانند بافت شناسي، شکل و محل آناتوميک ضايعات با استفاده از پرونده بيماران مبتلا به ليکن پلان مراجعه کننده به بخش پوست و آسيب شناسي بيمارستان امام رضا (ع) مشهد طي سال هاي ۱۳۷۶ -۸۶ و بازبيني مجدد لام ها استخراج گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS-13 و آزمون هاي آماري t-test، کاي اسکوئر و آزمون هاي ناپارامتري تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: از مجموع ۳۰۹ بيمار ثبت شده؛ ۱۷۷ نفر مرد ( ۵۷٫۳درصد) و ۱۳۲ نفر زن ( ۴۲٫۷درصد) بودند. ميانگين سني در مجموع  40.1±۱۶٫۳ سال (کمترين ۲ سال و بيشترين ۸۵ سال) بود. پلاک و پاپول به ترتيب با ۱۳۶ مورد (۴۴ درصد) و ۱۲۹ مورد (۴۱٫۷ درصد) شايع ترين نماي باليني بودند. ۳۹ مورد ( ۲۳٫۹درصد) ضايعات هيپرپيگمانته و ۸۳ مورد (۲۶٫۹ درصد) ضايعات پوسته دار بودند. طرح هاي آنولر و خطي به ترتيب در ۱۵ مورد (۴٫۹ درصد) و ۹ مورد (۲٫۹ درصد) مشاهده گرديد. نماي هيستولوژيک کلاسيک و هيپرتروفيک شايع ترين نماهاي بافتي را تشکيل دادند. رابطه آماري بين انواع هيستوپاتولوژيک ضايعه با جنس و سن وجود نداشت. محل آناتوميک با بافت شناسي ضايعات ارتباط معني داري را نشان داد (p<0.001).
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد که فراواني ليکن پلان در نواحي تناسلي و مخاطي نسبت به مطالعات انجام شده در نقاط ديگر دنيا و همچنين ساير مناطق کشور کمتر مي باشد.