مقاله نمايش ديگري: جايگاه غرب در سفرنامه هاي دوره ظهور مشروطيت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در تحقيقات فرهنگي ايران از صفحه ۷۷ تا ۱۰۵ منتشر شده است.
نام: نمايش ديگري: جايگاه غرب در سفرنامه هاي دوره ظهور مشروطيت
این مقاله دارای ۲۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بازنمايي
مقاله تفاوت
مقاله ديگري
مقاله غرب
مقاله
مقاله گفتمان
مقاله مشروطيت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزايي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: پروين امين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در سال هاي اخير مطالعه «ديگري» و «نمايش ديگري» به صورت مستقل در سنت مطالعات فرهنگي به خصوص نزد محققان «مرکز مطالعات فرهنگي بيرمنگام» همچون استوارت هال اهميت يافته و از آن به عنوان دريچه اي براي شناخت خود، جامعه و فرهنگ خودي استفاده مي شود. شرق شناسي ادوارد سعيد و غرب و بقيه استوارت هال دو نمونه درخشان چنين مطالعه اي را نشان مي دهند. صنايع فرهنگي و ارتباطات انساني از مهم ترين مسايل ﻣوثر در شکل گيري نگاه به غرب در ايران بوده اند. به اين ترتيب شايد بتوان نخستين نسل از ايرانياني را که به غرب سفر کردند، نخستين نسل از نمايش دهندگان ديگري در ايران دانست. هدف از نگارش اين مقاله، بررسي نمايش غرب در سفرنامه هاي ايرانياني است که در دوره مشروطه از اروپا ديدن کرده اند. در اين راستا، سفرنامه هاي رضا قلي ميرزا، حاج سياح، عمادالسلطنه و ميرزا صالح شيرازي، به عنوان نمونه هاي اين تحقيق مورد مطالعه قرار گرفته اند. سوال اصلي تحقيق بدين قرار است که «غرب چگونه در اين سفرنامه ها به تصوير کشيده شده است»؟ پيش فرض اصلي نوشتار حاضر اين است که غرب، پيش از هر چيز، يک برساخته فرهنگي ـ تاريخي است. به منظور تبيين نظري مفاهيم «دگرساني» و «تفاوت» نظرياتي همچون واسازي دريدا، نظريه متن بارت، بينامتنيت کريستوا، روانکاوي لکان، زبان شناسي سوسور و باختين، گفتمان فوکو، لاکلو و موفه، و بازنمايي هال، مورد استفاده قرار گرفته است. متون اين سفرنامه ها به روش بازنمايي ـ گفتمان تحليل شده اند. سازوکارهاي کليشه سازي شامل دونيم سازي، طبيعي سازي، فتيش سازي، انکار و تقليل تفاوت، از جمله سازوکارهايي بوده اند که از طريق آنها تحليل سفرنامه ها مورد ارزيابي نهايي قرار گرفته است.