سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش ملی نظام پیشنهادها در سازمانهای دولتی و موسسات خدماتی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی صفدری –
محمد باقری وکیلی –
فروزان مظفری –

چکیده:

مدیریت مشارکتی عبارت است از به وجود آوردن فضا و نظامی توسط مدیریت که تمام کارکنان،مشتریان و پیمانکاران یک سازمان در روند تصمیم گیری و حل مسایل و مشکلات سازمان با مدیریت همکاری و مشارکت کنند .تاکید اصلی این نوع مدیریت بر همکاری و مشارکت داوطلبانه کارکنان، مشتریان و پیمانکاران است و میخواهد از ایده ها، پیشنهادات، ابتکارات، خلاقیت ها و توان فنی و تخصصی آنها در حل مسایل و مشکلات سازمان در جهت بهبود مستمر فعالیتهای سازمان استفاده کند . به طور کلی مشارکت موجب بازده بالاتر و کیفیت بهتر میشود . مشارکت برای کارکنان به معنی پذیرش بیشتر آنها بوده و انگیزش کارکنان را توسعه می بخشد . خود احترامی، رضایت شغلی و همکاری با مدیریت را بهبود بخشیده و موجب کاهش تعارض و افزایش تعهد کارکنان نسبت به اهداف سازمان می گردد . مشارکت کارکنان در مدیریت، مقاومت آنها را در برابر تغییر و تحول کاهش میدهد . علاوه بر این میزان سرپرستی و نظارت مدیریت و بر کارکنان کاهش مییابد . کارکنان برای ارتقاء بهره وری دلسوزی میکنند و دلبستگی خود را به اهداف گروهی می افزایند . مدیریت مشارکتی راهی است برای مبارزه با بوروکراسی، ضرورتی است ناشی از رشد اندازه سازمان های اقتصادی – اجتماعی در جوامع صنعتی و نیازی است برای همکاری شبکه ای در جوامع فوق صنعتی .مدیریت مشارکتی راه حلی است برای وحدت مجدد در جوامعی که بر پایه جدایی، انزوا و عدم ارتباط بنا شده اند . مدیریت مشارکتی یک فرآیند مدیریتی است که بر پایه سیستمهای مختلفی قابل اجراست . یکی از سیستمهای نیرومند این فرآیند، نظام پیشنهادهاست .
سیستم پیشنهادات یکی از سیستمهای انسان محور ارتقاء بهره وری است . در این سیستم با برنامه و مکانیزمی مشخص، پیشنهادات کارکنان در مورد بهبود وضعیت سازمان، جمع آوری، ارزیابی و بعضاً اجرا میشود . در مقابل پیشنهاد دهندگان از سوی سازمان مورد تشویق های مادی و غیرمادی قرار میگیرند . در حقیقت نظام پیشنهادها یک نظام مدون برای فعال کردن ذهن افراد و به کارگیری ایده ها و نظرات آنها برای بهبود فعالیتهای سازمان است.