سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: ششمین همایش انجمن مطالعات برنامه درسی

تعداد صفحات: ۲۲

نویسنده(ها):

پروین احمدی – عضو هیئت علمی دانشگاه الزهرا

چکیده:

به باور طراحان پروژه ی ۲۰۶۱،تمام خردسالان، نوجوانان و جوانان برای ادامه رشد و بالندگی در دنیایی که بطور روزافزون جهت گیری علمی و فناورانه پیدا می کند، به آگاهی و درک ژرف تری از چگونگی جریان امور در جهان امروز و چگونگی دسترسی انسان به شناختی که تا کنون به آن نایل آمده است، نیاز دارند. آنان به کسب توان لازم برای استفاده بهینه از این شناخت و مهارت های مربوط به آن نیازمندند. در وضعیت فعلی نظام آموزشی از امکانات آماده سازی تمام دانش آموزان علمی دست یابند، الزاما باید نظام آموزشی را به طور مناسب تغییر دهیم.
کودکان همواره شاگردان سر کلاس نخواهند بود؛ بلکه در دنیایی زندگی خواهند کرد که مسائل متعددی دارد و هر کس باید به روش خود به آنها پاسخ دهد. دنیایی که در آن زندگی می کنیم همواره در حال تحول است. اندیشه هایی که دیروز معتبر بودند، ممکن است امروز یا فردا آن چنان معتبر نباشند. نشظام برنامه درسی سنتی به قدری به تمرکز بر مفاهیم گرایش دارد که هیچ وقت درباره تاثیر بسیار عظیم تری که علم در تمام جنبه های زندگی دارد دقیق نمی شود. برنامه ی درسی سنتی به اندازه ای به تحمیل محتوا می پردازد و تمام همت خود را مصروف حجم محتوا می کند که در پروراندن نگرش ها، علایق یا قدر شناسی های خاص شاگردان با شکست روبه رو می شود.