روش نگارش

رسالت ما

از برتریهای انسان، توانایی او بر «گفتن» و «نوشتن » است. اندیشمندان گذشته، محصول زحمات خویش را در قالب «کتاب» به آیندگان عرضه کردهاند و فرهنگ بشری در سایه  تألیفات دانشمندان، رفته رفته به غنا و وسعت کنونی رسیده است. و چه میراثی گرانبهاتر و ماندگارتر از اثار قلمی ؟! دلیل عزت اهل سخن همین کافی است که خوردههای قلم زیرپا نباید ریخت ” یکی از علل مظلومیت مکتب اهلبیت بالا و ناشناخته ماندن فرهنگ ائمه شیعه در جوامع اسلامی، کوتاهی در شناساندن آنان بوده است. و گرنه، اگر تعالیم و مکتب آنان برای مردم تببین شود، گرایش به سوی آن خواهد بود. به فرموده  امام رضا لایه:

(«ان الناس لو علموا محابین کلامنا لاتبعونا)

اگر مردم خوبیهای کلام ما (و کلام نیک ما) را بدانند از ما پیروی می کنند. کار رسول خدا (ص) ، تبلیغ اسلام و آیین آسمانی است. امت او هم همین رسالت را دارند، ولی مهم شناخت روشهای تبلیغ است. نگارش و کارهای قلمی، یکی از ابتدایی ترین و ساده ترین شکلهای تبلیغ و ابزار انتقال فرهنگ به دیگران است.

با توجه به دگرگونیهایی که در امر نویسندگی و سبک قلم پیش آمده است، روش ما نیز در نگارش باید پا به پای زمان پیش رود و از نثری روان و امروزی، که از جاذبه و گیرایی بالایی بر خوردار باشد استفاده کنیم. والا، اگر قلم کهنه و قدیم و دشوار باشد، جوانان را جذب نمیکند؛ هر چند درباره  بهترین موضوعات و برجسته ترین شخصیت های ممتاز اسلامی باشد. ما مسلمانان، از نظر فرهنگ و محتوا، در سطح بسیار غنی و پرباری هستیم؛ اما نسبت به قالبها و شیوه های عرضه  فرهنگ وحی و دستاوردهای مکتب، اگر تلاش جدید و جدی نداشته باشیم ناموفق خواهیم بود.