مقاله نگاهي به پوشش گياهي ارتفاعات سياهلان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در زيست شناسي ايران از صفحه ۳۷۶ تا ۳۸۸ منتشر شده است.
نام: نگاهي به پوشش گياهي ارتفاعات سياهلان
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پوشش گياهي
مقاله سياهلان
مقاله گياهان دارويي
مقاله گياهان اندميك
مقاله اَلَموت
مقاله قزوين
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اهوازي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: مظفريان ولي اله
جناب آقای / سرکار خانم: چرخچيان محمدمهدي
جناب آقای / سرکار خانم: مجاب فراز
جناب آقای / سرکار خانم: خليقي سيگارودي فرحناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
منطقه كوهستاني و ارتفاعات صعب‌العبور سياهلان در رشته‌ كوههاي البرز مركزي بين عرضهاي ۳۶ درجه و ۲۸ دقيقه تا ۳۶ درجه و ۴۵ دقيقه شمالي و طولهاي۵۰  درجه و ۳۸ دقيقه تا ۵۰ درجه و۶۰  دقيقه شرقي، با محدوده ارتفاعي بين ۲۱۴۰ تا ۴۱۷۵ متر، در رود بار اَلَموت و در شمال شرق استان قزوين قرار‌گرفته است و از شمال به استان مازندارن و شهر تنكابن و از شرق به كوههاي طالقان محدود مي‌گردد. گياهان به روش مرسوم در مطالعات فلورستيكي جمع‌آوري شدند و با به كارگيري منابع لازم شناسايي گرديدند. در اين تحقيق در مجموع ۲۴۵ گونه در اين منطقه شناسايي شده كه متعلق به ۴۲ تيره و ۱۶۹ جنس بودند. بزرگترين تيره‌ ها در اين منطقه شامل: Asteraceae ( 42گونه)،Fabaceae  ( 29گونه)، Lamiaceae ( 24گونه)، Poaceae ( 21گونه)، Apiaceae ( 20گونه)،  Brassicaceae (19گونه) مي‌باشند. شكل زيستي هريك از نمونه ‌ها با استفاده از روش رونكيه مشخص شد كه شامل: ۵ درصد فانروفيت، ۲ درصد ژئوفيت، ۷۲ درصد همي‌كريپتوفيت، ۲ درصد كامفيت، ۱۴ درصد تروفيت، ۴ درصد همي‌كريپتوفيت – هلوفيت، ۱ درصد تروفيت- هلوفيت و يك گونه ژئوفيت – همي‌كريپتوفيت بودند. از ديدگاه تقسيمات جغرافياي گياهي اين منطقه در ناحيه ايرانو – توراني قرار گرفته است كه تعداد قابل توجهي از گونه‌ ها (۱۴۷ گونه) صرفا متعلق به اين ناحيه هستند. گونه‌ هاي ايرانو – توراني / اروپا – سيبري (۶۸ گونه)، ايرانو – توراني / صحارا- سندي (۱ گونه)، ايرانو – توراني / اروپا – سيبري / صحارا – سندي با (۱۳ گونه)، گونه‌ هاي همه جازي (۱۶ گونه) عناصر تشكيل دهنده طيف جغرافياي گياهي اين منطقه را تشكيل مي‌دهند. از ۲۴۵ گونه شناسايي شده، تعداد ۵۰، ۳۹ و ۱۳ گونه‌ به ترتيب گياهان دارويي، انحصاري و هلوفيت بودند. يك گونه جديد نيز در اين منطقه شناسايي شد.