مقاله نگاهي تطبيقي به طنز و طنزپردازي در ادبيات ايران و عرب با تكيه بر طنز عبيد زاكاني و نمونه هايي از طنز شاعران عصر انحطاط (عنوان عربي: الهزل والفكاهة في الأدبين الفارسي و العربي دراسة مقارنة بين النصوص الفكاهية لعبيد زاكاني وشعراء عصر الانحطاط) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در مطالعات ادبيات تطبيقي (ادبيات تطبيقي) از صفحه ۳۵ تا ۴۹ منتشر شده است.
نام: نگاهي تطبيقي به طنز و طنزپردازي در ادبيات ايران و عرب با تكيه بر طنز عبيد زاكاني و نمونه هايي از طنز شاعران عصر انحطاط (عنوان عربي: الهزل والفكاهة في الأدبين الفارسي و العربي دراسة مقارنة بين النصوص الفكاهية لعبيد زاكاني وشعراء عصر الانحطاط)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله طنز
مقاله نگاه تطبيقي
مقاله طنز در ادبيات فارسي و عربي
مقاله زشتي ها و عيب هاي جامعه (كليد واژه عربي: الفكاهة
مقاله الدراسة المقارنة
مقاله الفكاهة في الأدبين الفارسي والعربي
مقاله و سوءات المجتمع و عيوبه)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسدي زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چکيده فارسي:
مقاله حاضر چنانكه از عنوان آن برمي آيد، تطبيقي است بين طنز و طنزپردازي در ادبيات ايران و عرب. در اين تطبيق، طنز عبيدزاكاني به عنوان نمونه اي از طنز ادبيات ايران و طنز شاعران عصر انحطاط به عنوان نمونه اي از طنز ادبيات عرب با هم مقايسه شده است. در اين مقاله كوشيده ام تصوير كاملي از عبيد ارايه دهم، اما به منظور پرهيز از برخي سوء تفاهمات اجتماعي لازم ديدم از ذكر پاره اي از طنزهاي درخشان او صرف نظر كنم. طنز پيش درآمدي است كه مي توان به راحتي كسي را با آن دست انداخت، از ميدان به در كرد و بدي هايش را آشكار ساخت. با استهزا مي توان كسي را تحقير كرد و او را مضحكه عام و خاص ساخت. در ادبيات عرب، شاعر با هجو شخصي يا قومي سعي مي كند حريف را از ميدان خارج كند، با توجه به تاثيرگذاري طنز در بيان زشتي ها و عيب هاي جامعه، چه در مقوله سياسي، و يا اجتماعي مي توان اذعان كرد كه زبان طنز رساتر و برتر از زبان ديگر نوشته ها است. در طنز، «خنده» هدف نيست، بلكه وسيله اي است براي بهتر بيان كردن و انتقال هدف موردنظر از نويسنده به خواننده. در ابتداي مقاله نيز تعريف طنز از نظر صاحب نظران ارايه شده است.