سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: پنجمین همایش سراسری علوم انسانی و هنر

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

ساجده سادات سجادیان –
سمانه گنجیان –

چکیده:

تاریخ بنیانگر حوادث با شکوه انسانها و اقوامی است که در پس پرده حوادث روزگار گاهی با افتخار و گاهی با شرمساری آرمیده اند.در میان این اقوام می توان به ترکمن ها اشاره نمود.درباره ترکمن ها بطور دقیق اطلاعات صحیحی در دست نیست و با توجه به اطلاعات موجود چه به صورت کتابهای تاریخی و چه بصورت سفرنامه و … می توان گفت : ترکمن ها گروهی از زرد پوستان آسیای میانه هستند که به دلایل گوناگون طبیعی و اجتماعی به طرف جنوب منطقه کوچ کردند این جامعه بعلت گستردگی جغرافیایی به شمالی و جنوبی و از لحاظ سیاسی و حکومتی به شرقی و غربی تقسیم شدند این اقوام دارای جدی افسانه ای به نام اوغوذ خان هستند که تمام گروهها و زیر گروههای ترکمن از او منشعب شده است. باید گفت که لفظ ترکمن برای تمایز آنها از ترک ها به آنان نسبت داده شده است.که نخست ترک مانند بوده و در اثر کاربرد در طی زمان به ترکمن تغییر شکل یافته است. در حال حاضر ترکمن ها در ترکمنستان و ترکمن صحرای ایران زندگی می کنند بعضی از گروه های ترکمن در افغانستان و عده ای هم در ترک یه و عراق بسر میبرند . در مورد زوال ترکمن ها آورده اند که سلطنت شاه عباس صفوی آغاز افول ترکمن ها و زوال نفوذ سیاسی و نظامی پایگاههای اجتماعی آنها بود. از میان ترکمن ها امپراطوری هایی برخاست که از میان این امپراطوری ها می توان به گوگ ترکها اشاره کرد . بنا به روایتی موسس این دولت مردی بود به نام بومین خان و بنا به روایت دیگر موسس این دولت شخصی بنام تورک بوده است . این دولت که در اواسط سده ششم میلادی در حدود کوههای آلتای تشکیل گردید و قلمروش در اندک مدتی از مغولستان تا دریای سیاه و دامنه سیبری توسعه یافت.ترکان اوغوز در این نخستین دولت بزرگ ترک که اتحادیه ای بود و از اقوام و ملل مختلف آسیای میانه طبقه حاکم را تشکیل می دادند.